rozmawiać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

rozmawiać (język polski)[edytuj]

kobiety rozmawiają (1.1)
wymowa:
IPA[rɔzˈmavʲjäʨ̑], AS[rozmavʹi ̯äć], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.i → j 
znaczenia:

czasownik

(1.1) wymieniać wzajemnie myśli i poglądy za pomocą wypowiadanych słów
odmiana:
(1.1) koniugacja I
przykłady:
(1.1) Bardzo często rozmawiam ze swoim przyjacielem przez telefon.
składnia:
(1.1) rozmawiać z + N., rozmawiać o + Ms.
kolokacje:
(1.1) rozmawiać w cztery oczy / przez telefon
synonimy:
(1.1) mówić, paktować, konwersować, dyskutować, prowadzić dialog / konwersacje / rozmowę, relacjonować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. mównica f, rozmowa f, rozmówca m, rozmówczyni f, rozmawianie n, rozmówka f, rozmówki f lm, rozmównica f
czas. rozmówić się, porozmawiać
przym. rozmowny, rozmówczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: