rzecz
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] rzecz (język polski)
wymowa: IPA: /ʒetʃ/ wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) wytwór materialny, przedmiot
- (1.2) sprawa, problem, zagadnienie
- (1.3) temat, treść, wątek
- (1.4) zadanie, obowiązek, czynność
- (1.5) zakres, dziedzina, dział
- (1.6) wydarzenie, fakt, okoliczność
- (1.7) przedsięwzięcie, zamiar, plan, czyn
- (1.8) filoz. desygnat
- (1.9) daw. rozmowa, gadanie, mówienie[1]
odmiana: rzecz, ~y, ~y, ~, ~ą, ~y, ~y; ~y, ~y, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Strych pełen jest starych rzeczy.
- (1.2) Na zebraniu z pewnością omawiano rzeczy dużej wagi.
- (1.3) Polityka to raczej nudna rzecz.
- (1.4) Męska to rzecz - polowanie.
- (1.5) Klasyfikowanie języków jest rzeczą językoznawstwa.
- (1.6) Wczoraj stała się nieprawdopodobna rzecz!
- (1.7) Dopuściłeś się w swym życiu haniebnych rzeczy.
- (1.9) Młodzieniec spodobał się iey, a iemu takoś Medea, wstąpili z sobą w rzecz, a z rzeczy w przyiaźń.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy: przedmiot, obiekt
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. rzeczownik, rzeczowność, rzeczoznawca, rzeczoznawstwo, rzeczpospolita; przym. rzeczowy, rzeczowny, rzeczownikowy
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.9) zob. → rec
uwagi: tłumaczenia:
- abchaski: (1.2) ау'с
- angielski: (1.1) thing; (1.2) problem; (1.3) subject
- chorwacki: (1.1) stvar f
- dolnołużycki: (1.1-3) wěc f
- duński: (1.1) ting n; (1.2) sag w
- esperanto: (1.1) aĵo, objekto
- fiński: (1.1) esine
- francuski: (1.1) chose f
- hawajski: (1.1) mea
- hiszpański: (1.1) cosa f, objeto m
- ido: (1.1) kozo
- interlingua: (1.1) cosa
- inuktitut: (1.1) ᐱ (pi)
- islandzki: (1.1) hlutur m, þing n
- łaciński: (1.1) rēs f
- niemiecki: (1.1) Sache f, Ding n; (1.1-3) Gegenstand m
- rosyjski: (1.1) вещь f
- staroegipski: (1.1)
(ʿ) - węgierski: (1.1) dolog, tárgy
- włoski: (1.1) cosa f
źródła:
- ↑ 1,0 1,1 Samuel Bogumił Linde, Słownik języka polskiego, t. 3, Warszawa, Drukarnia XX. Piiarów, 1807-1814.
