rzecz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] rzecz (język polski)

wymowa:
wymowa ?/i, IPA: [ʒɛʧ̑], AS: [žeč]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) wytwór materialny, przedmiot
(1.2) sprawa, problem, zagadnienie
(1.3) temat, treść, wątek
(1.4) zadanie, obowiązek, czynność
(1.5) zakres, dziedzina, dział
(1.6) wydarzenie, fakt, okoliczność
(1.7) przedsięwzięcie, zamiar, plan, czyn
(1.8) filoz.  desygnat
(1.9) daw.  rozmowa, gadanie, mówienie[1]
odmiana:
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik rzecz rzeczy
dopełniacz rzeczy rzeczy
celownik rzeczy rzeczom
biernik rzecz rzeczy
narzędnik rzeczą rzeczami
miejscownik rzeczy rzeczach
wołacz rzeczy rzeczy
przykłady:
(1.1) Strych pełen jest starych rzeczy.
(1.2) Na zebraniu z pewnością omawiano rzeczy dużej wagi.
(1.3) Polityka to raczej nudna rzecz.
(1.4) Męska to rzecz - polowanie.
(1.5) Klasyfikowanie języków jest rzeczą językoznawstwa.
(1.6) Wczoraj stała się nieprawdopodobna rzecz!
(1.7) Dopuściłeś się w swym życiu haniebnych rzeczy.
(1.9) Młodzieniec spodobał się iey, a iemu takoś Medea, wstąpili z sobą w rzecz, a z rzeczy w przyiaźń.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) przedmiot, obiekt
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  rzeczownik, rzeczowność, rzeczoznawca, rzeczoznawstwo, rzeczpospolita
przym.  rzeczowy, rzeczowny, rzeczownikowy
przysł.  rzeczowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.9) zob. : rec
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. ↑ 1,0 1,1 Samuel Bogumił Linde, Słownik języka polskiego, t. 3, Warszawa, Drukarnia XX. Piiarów, 1807-1814.
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=rzecz&oldid=2705414”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach