miłość

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] miłość (język polski)


wymowa: posłuchaj, IPA: /'miwɔɕtɕ/
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) uczucie, którym się darzy kochaną osobę; zob.  też miłość w Wikipedii
(1.2) silna więź emocjonalna łącząca ludzi; także: łącząca osobę z Bogiem, bóstwem, krajem rodzinnym
(1.3) osoba, którą się kocha
(1.4) przedmioty, czynności, które sprawiają przyjemność
(1.5) kontakt fizyczny prowadzący zwykle do stosunku seksualnego

odmiana: (1) lp  miłoś|ć, ~ci, ~ci, ~ć, ~cią, ~ci, ~ci; blm  lub ~ci, ~ci, ~ciom, ~ci, ~ciami, ~ciach, ~ci
przykłady:

(1.1) Miłość do wybranej odmieniła całe jego życie.
(1.4) Marek był miłością jej życia. Samoloty były miłością jego życia.
(1.4) Gdyby nie jego miłość do latania, nigdy nie zostałby pilotem.
(1.5) Uprawiali miłość całą noc.

składnia: (1) miłość do +D. 
kolokacje: (1.1) robić coś z miłości; miłość od pierwszego wejrzenia; okazywać ~; szalona ~; (1.2) ~ braterska/matczyna, ~ do ojczyzny; (1.5) ~ homoseksualna/lesbijska, ~ fizyczna = stosunek seksualny, uprawiać ~
synonimy: kochanie; (1.1-3) fascynacja, (1.1-2) uwielbienie, adoracja; (1.3) sympatia, ukochany/ukochana
antonimy: (1.1-4) nienawiść; (1.1) zauroczenie
wyrazy pokrewne: przym.  miłosny, miły; czas.  miłować/umiłować; rzecz.  miłostka, miłośnik
związki frazeologiczne: (1) umierać z miłości, miłość platoniczna, miłość własna, miłość bliźniego, na miłość Boga/boską!, dowód miłości, nieszczęśliwa miłość; (1.5) miłość francuska, zob. też przysłowia o miłości
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:

Źródło: „http://pl.wiktionary.org/wiki/mi%C5%82o%C5%9B%C4%87”