śmietnik

śmietnik (język polski)

(1.1) śmietnik

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈɕmʲjɛtʲɲik], AS: [śmʹi ̯etʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kubeł, pojemnik na śmieci

(1.2) kontener lub pawilon, w którym stoją kubły na śmieci przygotowane do opróżnienia

(1.3) pot. potocznie bałagan, nieporządek

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	śmietnik	śmietniki
dopełniacz	śmietnika	śmietników
celownik	śmietnikowi	śmietnikom
biernik	śmietnik	śmietnik
narzędnik	śmietnikiem	śmietnikami
miejscownik	śmietniku	śmietnikach
wołacz	śmietnik	śmietniki

przykłady:

(1.1) Kobieta wyrzuciła do śmietnika opakowanie po napoju.

(1.2) Ojciec wyrzucił stary telewizor na śmietnik.

(1.3) Posprzątaj ten śmietnik w pokoju!

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kosz

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik śmietnikowy

czas. czasownik śmiecić

rzecz. rzeczownik śmietnisko

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) dustbin, rubbish bin, trash can; (1.2) rubbish dump; (1.3) mess
• hiszpański: (1.1) cubo m rodzaj męski de la basura; (1.2) vertedero m rodzaj męski, basurero m rodzaj męski (1.3) desorden m rodzaj męski, pocilga f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1) мусорный ящик m rodzaj męski, мусорка f rodzaj żeński; (1.2) помойка f rodzaj żeński, мусорка f rodzaj żeński

źródła: