odwaga
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
odwaga (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) zdolność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik odwaga dopełniacz odwagi celownik odwadze biernik odwagę narzędnik odwagą miejscownik odwadze wołacz odwago
- przykłady:
- (1.1) Żołnierz został odznaczony za odwagę na polu bitwy.
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) mieć odwagę do zrobienia czegoś, mieć odwagę na zrobienie czegoś; wielka odwaga; stracić odwagę; nabrać odwagi, zdobyć się/zebrać się na odwagę
- synonimy:
- (1.1) dzielność, śmiałość, bohaterstwo, przest. kuraż
- antonimy:
- (1.1) strach, tchórzostwo
- związki frazeologiczne:
- (1.1) odwaga cywilna
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) courage, bravery, spunk
- arabski: (1.1) نجدة ,شجاعة, تجاسر, جسارة
- białoruski: (1.1) адвага f
- duński: (1.1) mod n
- esperanto: (1.1) kuraĝo
- francuski: (1.1) courage m
- hiszpański: (1.1) valentía f, coraje m, bravura f, audacia
- interlingua: (1.1) braveria, corage
- japoński: (1.1) 勇気 (ゆうき)
- łaciński: (1.1) fortitūdō f, virtus f, audentia f
- niemiecki: (1.1) Mut m
- nowogrecki: (1.1) θάρρος n, τόλμη f
- polski język migowy:
(w zapisie )
- szwedzki: (1.1) mod n, kurage n
- tybetański: (1.1) དཔའ་རྩལ
- włoski: (1.1) coraggio m
- źródła:
