odwaga
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] odwaga (język polski)
wymowa: IPA: [ɔdˈvaɡa], AS: [odvaga]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) umiejętność zrobienia czegoś, podjęcia ryzyka, mimo silnych obaw lub strachu czy niebezpieczeństwa
odmiana: (1.1) lp odwag|a, ~i, odwadze, ~ę, ~ą, odwadze, ~o; blm przykłady:
- (1.1) Żołnierz został odznaczony za odwagę na polu bitwy.
składnia:
kolokacje: (1.1) mieć odwagę do zrobienia czegoś, mieć odwagę na zrobienie czegoś; wielka odwaga; stracić odwagę; nabrać odwagi, zdobyć się/zebrać się na odwagę
synonimy: (1.1) dzielność, śmiałość, bohaterstwo, przest. kuraż
antonimy: (1.1) strach, tchórzostwo
wyrazy pokrewne: przym. odważny; przysł. odważnie; czas. odważyć się
związki frazeologiczne: (1.1) odwaga cywilna
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) courage, bravery, spunk
- białoruski: (1.1) адвага f
- duński: (1.1) mod n
- esperanto: (1.1) kuraĝo
- francuski: (1.1) courage m
- hiszpański: (1.1) coraje m
- interlingua: (1.1) braveria, corage
- japoński: (1.1) 勇気 (ゆうき)
- łaciński: (1.1) fortitūdō f, virtus f, audentia f
- niemiecki: (1.1) Mut m
- szwedzki: (1.1) mod n
- włoski: (1.1) coraggio m