polityk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

polityk (język polski)[edytuj]

politycy (1.1)
panie polityk (2.1)
wymowa:
IPA[pɔˈlʲitɨk], AS[polʹityk], zjawiska fonetyczne: zmięk.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) mężczyzna zajmujący się polityką

rzeczownik, rodzaj żeński

(2.1) kobieta zajmująca się polityką
odmiana:
(1.1)
(2.1) nieodm.,
przykłady:
(1.1) Ten znany polityk umie przyciągnąć uwagę zwykłych ludzi.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. polityka f, politykowanie n, upolitycznienie n, upolitycznianie n, politykier m, politykierstwo n, politologia f, politolog m, rozpolitykowanie n
forma żeńska polityczka f
czas. upolityczniać ndk., upolitycznić dk., politykować ndk., rozpolitykować dk.
przym. polityczny, upolityczniony, politykierski, politologiczny
przysł. politycznie, politykiersko, politologicznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. polityka
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:

polityk (język wilamowski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) polityka
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) franc. politique
uwagi:
źródła: