polityk
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] polityk (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) osoba zajmująca się polityką
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik polityk politycy dopełniacz polityka polityków celownik politykowi politykom biernik polityka polityków narzędnik politykiem politykami miejscownik polityku politykach wołacz polityku politycy
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) od polityka
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) politician
- arabski: (1.1) سياسي
- chorwacki: (1.1) političar m
- duński: (1.1) politiker w
- fiński: (1.1) poliitikko
- francuski: (1.1) politicien m
- hebrajski: (1.1) מדינאי m (medinaj)
- hindi: (1.1) राजनीतिज्ञ m
- hiszpański: (1.1) político m
- islandzki: (1.1) stjórnmálamaður m
- jidysz: (1.1) פּאָליטיקאַנט m (politikant)
- kaszubski: (1.1) pòlitikôrz m
- kazachski: (1.1) саясаткер
- niemiecki: (1.1) Politiker m
- nowogrecki: (1.1) πολιτικός m
- portugalski: (1.1) político m
- rosyjski: (1.1) политик m
- słowacki: (1.1) politik m
- szwedzki: (1.1) politiker w
- walijski: (1.1) gwleidydd m
- źródła:
[edytuj] polityk (język wilamowski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) polityka
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
