gnić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

gnić (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ɟɲiʨ̑], AS[ǵńić], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) ulegać procesowi rozkładu pod wpływem działania drobnoustrojów: bakterii i grzybów[1]
(1.2) przen.  ulegać degeneracji[1]
(1.3) pot. , przen.  przebywać gdzieś z lenistwa lub wygodnictwa[1]
(1.4) pot. , przen.  przebywać gdzieś pod przymusem lub w złych warunkach[1]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Przy drodze do szkoły od tygodnia gnije zdechły kot.
(1.1) Z powodu opadów deszczu, na polach gnije niesprzątnięte zboże.
(1.2) Katastrofiści twierdzą, że nasz świat gnije, a koniec jego bliski.
(1.3) Mój mąż potrafi godzinami gnić w fotelu przed telewizorem z piwem w ręce.
(1.4) Synu, jak będziesz kradł, to będziesz latami gnił w więzieniu.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) butwieć, psuć się, rozkładać się, tęchnąć
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  gnicie n , zgnilizna f , zgnilec m , zgniłek m , zgniłka f 
czas.  zgnić, podgnić, nadgnić
przym.  zgniły, gnilny
związki frazeologiczne:
dzisiaj żyjem, jutro gnijemdziś się żyje, jutro gnijedzisiaj życie, jutro gnijegnić w ziemigdy chłop baby nie bije, to jej wątroba gnijeryba zawsze zaczyna gnić od głowy
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 hasło gnić w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.