gnić

gnić (język polski)

wymowa:

IPA: [ɟɲiʨ̑], AS: [ǵńić], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie  wymowa

znaczenia:

czasownik

(1.1) ulegać procesowi rozkładu pod wpływem działania drobnoustrojów: bakterii i grzybów

(1.2) przen. przenośnie ulegać degeneracji

(1.3) pot. potocznie, przen. przenośnie przebywać gdzieś z lenistwa lub wygodnictwa

(1.4) pot. potocznie, przen. przenośnie przebywać gdzieś pod przymusem lub w złych warunkach

odmiana:

przykłady:

(1.1) Przy drodze do szkoły od tygodnia gnije zdechły kot.

(1.1) Z powodu opadów deszczu, na polach gnije niesprzątnięte zboże.

(1.2) Katastrofiści twierdzą, że nasz świat gnije, a koniec jego bliski.

(1.3) Mój mąż potrafi godzinami gnić w fotelu przed telewizorem z piwem w ręce.

(1.4) Synu, jak będziesz kradł, to będziesz latami gnił w więzieniu.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) butwieć, psuć się, rozkładać się, tęchnąć

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik gnicie n rodzaj nijaki, zgnilizna f rodzaj żeński, zgnilec m rodzaj męski, zgniłek m rodzaj męski, zgniłka f rodzaj żeński

czas. czasownik zgnić, podgnić, nadgnić

przym. przymiotnik zgniły, gnilny

związki frazeologiczne:

dzisiaj żyjem, jutro gnijem • dziś się żyje, jutro gnije • dzisiaj życie, jutro gnije • gnić w ziemi • gdy chłop baby nie bije, to jej wątroba gnije • ryba zawsze zaczyna gnić od głowy

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• esperanto: (1.1) putri

źródła: