sztuka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] sztuka (język polski)


wymowa: posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) twórczość artystyczna
(1.2) umiejętność wymagająca szczególnych zdolności
(1.3) pojedynczy przedmiot, egzemplarz, element
(1.4) utwór sceniczny, przedstawienie
(1.5) dawniej jednostka sprzedaży tkanin
(1.6) o osobie posiadającej określone cechy
(1.7) regionalizm krakowski dziewczyna
(1.8) dawniej kawałek, szmat, kęs
(1.9) gwara muzyków rockowych koncert

odmiana: (1) lp sztuk|a, ~i, sztuce, ~ę, ~ą, sztuce, ~o; lm sztuk|i, ~, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i
przykłady:

(1.1) Dla większości Polaków najważniejszą ze sztuk jest film.
(1.2) Rzeźbienie w drewnie jest prawdziwą sztuką, nie każdy to potrafi.
(1.3) Szklanki tanie, tylko 1,50 złotego za sztukę.
(1.4) popularną sztukę teatr grał ponad 200 (dwieście) razy!
(1.6) Niezła z niej sztuka!
(1.8) Szarpajmy jadło na sztuki, a kiedy jadła nie stanie, szarpajmy ciało na sztuki, niechaj nagie świecą kości! (A. Mickiewicz)
(1.9) Chłopaki, daliśmy dziś zajebistą sztukę.

składnia:
kolokacje: (1.1) dzieło sztuki; sztuki plastyczne; akademia sztuki; sztuka romańska/gotycka/barokowa/...; sztuka użytkowa/zdobnicza; (1.2) sztuki walki; sztuka kulinarna; (1.4) wystawiać/grać sztukę
synonimy: (1.1) artyzm; (1.1,2) kunszt; (1.3) egzemplarz, jednostka, element; (1.7) maniurka
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. sztukmistrz, sztuczka; czas. sztukować; przym. sztuczny
związki frazeologiczne: (1.1) sztuki piękne; (1.3) sztuka mięsa
etymologia: z niem. Stück
uwagi:
tłumaczenia: (1.7) zobacz listę tłumaczeń w haśle → dziewczyna