posiadać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] posiadać (język polski)


wymowa: IPA: [pɔˈɕadaʨ]
znaczenia:
czasownik przechodni

(1.1) książk.  o człowieku: być właścicielem czegoś o dużej wartości
(1.2) opanować jakąś umiejętność, wiedzę w jakiejś dziedzinie

czasownik nieprzechodni

(2.1) aspekt dokonany odsiadać, tylko w lm 

czasownik zwrotny

(3.1) ~ siętylko we fraz.

odmiana: (1) posiad|ać, koniugacja I; aspekt dokonany: posiąść przykłady:

(1.1) W swoim księgozbiorze posiadam wiele starych książek.
(1.2) Ona posiada ogromną wiedzę na temat sztuki gotyku.
(2.1) Ptaki odleciały, ale niedaleko posiadały na bliskich drzewach, jakby oczekując, kiedy będę łaskaw się wynieść, ażeby mogły wrócić. (D. Defoe: Przypadki Robinsona Cruzoe, tłum. W. L. Anczyc)

składnia: ~ + B. 
kolokacje: (1.2) ~ wiedzę/wykształcenie
synonimy: (1.1) mieć, dysponować
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  posiadacz, posiadaczka, posiadanie
związki frazeologiczne: (1.2) posiąść wszystkie rozumy; (3.1) nie posiadać się z radości/ze szczęścia/z oburzenia
etymologia:
uwagi: wyraz jest nadużywany w języku potocznym[1], niewskazane jest jego użycie z nazwami rzeczy błahych oraz z podmiotem nieżywotnym, w których sugeruje się, by używać słowa „mieć”[2]; tłumaczenia:

źródła:

  1. posiadać w: Poradnia językowa PWN.
  2. posiadać w: Poradnia językowa PWN.
W innych językach