umiejętność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] umiejętność (język polski)

wymowa: IPA: [umʲɛˈjɛntnɔɕʨ]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) biegłość w danym temacie, praktyczna zdolność do robienia czegoś

odmiana: (1.1) lp liczba pojedyncza umiejętnoś|ć, ~ci, ~ci, ~ć, ~cią, ~ci, ~ć; lm liczba mnoga ~ci, ~ci, ~ciom, ~ci, ~ciami, ~ciach, ~ci przykłady:

(1.1) Umiejętności kulinarne twojej mamy są imponujące.

składnia:
kolokacje: ~ zarządzania, rozmowy; niesamowite ~ci; ~ci społeczne, zawodowe
synonimy: (1.1) zdolność
antonimy: (1.1) niezdolność
wyrazy pokrewne: czas. czasownik umieć; przym. przymiotnik umiejętny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) ability
• francuski: (1.1) faculté f rodzaj żeński, habileté f rodzaj żeński, adresse f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) facultad f rodzaj żeński, habilidad f rodzaj żeński
• niemiecki: (1.1) Fähigkeit f rodzaj żeński