walka

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

walka (język polski) [edytuj]

walka (1.3)
wymowa:
IPA: [ˈvalka], AS: [valka] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) konflikt, siłowe rozstrzygnięcie sporu o coś
(1.2) zmaganie z czymś, zwalczanie czegoś
(1.3) sport.  mecz bokserski (lub mecz innego sportu walki)
odmiana:
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik walka walki
dopełniacz walki walk
celownik walce walkom
biernik walkę walki
narzędnik walką walkami
miejscownik walce walkach
wołacz walko walki
przykłady:
(1.1) W stolicy kraju wybuchły walki pomiędzy rywalizującymi ze sobą przywódcami rebeliantów.
(1.2) W amerykańskiej polityce zagranicznej najważniejsza jest obecnie walka z terroryzmem.
(1.2) Kolarz na wyścigu toczy walkę nie tylko z rywalami, ale też z bólem i własnymi słabościami.
(1.3) Walka Andrzeja Gołoty z Lennoksem Lewisem skończyła się już w pierwszej rundzie nokautem polskiego boksera.
(1.3) Na dzisiejszą galę boksu w Las Vegas przewidziane są cztery walki, wśród nich o pas mistrza świata federacji WBF.
składnia:
(1.1) ~ o + B. 
(1.1-2) ~ z + N. 
kolokacje:
(1.1) ~ o wolność/niepodległość, gwałtowna ~, wybuchły walki
(1.1-2) toczyć walkę, ~ z nieprzyjacielem/bólem
(1.3) ~ bokserska
synonimy:
(1.1) wojna, konflikt, starcie, potyczka, bój
(1.2) zmaganie
(1.3) mecz
antonimy:
wyrazy pokrewne:
czas.  walczyć
rzecz.  waleczność f 
związki frazeologiczne:
(1.1) sztuka walki
etymologia:
od czas.  walić
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=walka&oldid=3345940”