zdolność

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

zdolność (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈzdɔlnɔɕʨ̑], AS[zdolność]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) umiejętność zrobienia czegoś, predyspozycja do szybkiego opanowywania umiejętności
(1.2) naturalna sprawność i możliwość robienia czegoś
odmiana:
(1.1)
(1.2) [1]
przykłady:
(1.1) On ma niezwykłą zdolność do nauki języków obcych.
(1.2) Komórki macierzyste posiadają zdolność do różnicowania się do innych rodzajów komórek.
składnia:
(1.1-2) zdolność do + D. 
kolokacje:
(1.1) zdolności naukowe / manualne
(1.2) naturalna zdolność • zdolność prawna
synonimy:
(1.1) umiejętność, talent
(1.2) możliwość
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym.  zdolny
rzecz.  niezdolność f , uzdolnienie n 
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.