egzemplarz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

egzemplarz (język polski)[edytuj]

siedem egzemplarzy (1.1) książki
wymowa:
IPA[ɛɡˈzɛ̃mplaʃ], AS[egzmplaš], zjawiska fonetyczne: wygł.nazal. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) jeden przedmiot z grupy jednorodnych przedmiotów
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wszystkie egzemplarze tego czasopisma zostały już sprzedane.
składnia:
(1.1) licz. + egzemplarz • egzemplarz + D.
kolokacje:
(1.1) pierwszy / ostatni egzemplarz
synonimy:
(1.1) sztuka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. egzemplifikacja f, egzemplum n
przym. egzemplifikacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) łac. exemplumprzykład, kopia, wzór
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: