chłopak

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] chłopak (język polski)

chłopak (1.1)
chłopaki (1.2)
dziewczyna i chłopak (1.3)
dwaj chłopacy (1.3)
chłopak (1.4) goniec
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈxwɔpak], AS[χu̯opak]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) dziecko płci męskiej
(1.2) pot.  młody mężczyzna
(1.3) pot.  młody mężczyzna darzony sympatią / miłością przez dziewczynę lub innego chłopaka (1.2)
(1.4) przest.  młody pracownik zakładu
(1.5) daw.  zdrobn.  od: chłop
odmiana:
przykłady:
(1.1) Jacek i Ada mają dwóch chłopaków i dziewczynkę.
(1.2) Z Pawła jest równy chłopak.
(1.3) To jest jej chłopak już od dawna.
(1.3) Kasia ma nowego chłopaka.
(1.4) Zatrudniłem niedawno chłopaka do koni.
składnia:
W wersji M.  lm  „chłopacy”, wyraz zachowuje się jak męskoosobowy (ci chłopacy), natomiast w wersji „chłopaki” jak niemęskosoobowy (te chłopaki, dwa chłopaki). W pozostałych przypadkach lm  wyraz zachowuje się jak męskoosobowy (dwóch chłopaków).[1]
kolokacje:
(1.1) być chłopakiem • spłodzić / urodzić / wychować / wychowywać chłopaka • ubierać (się) na chłopaka • wyglądać jak chłopak
(1.2) Dzień Chłopaka • chłopaki z podwórka / z ferajny / z klasy • chłopak ze wsi / z miasta / z prowincjidobry / nieśmiały chłopak
(1.3) być z chłopakiem • mieć chłopaka • chodzić z chłopakiem • znaleźć chłopaka • pierwszy chłopak • mój / twój / jej / jego chłopak • wymarzony / wyśniony chłopak
(1.4) chłopak na posyłki • chłopak do krów / do koni • chłopak okrętowy / hotelowy / kuchenny • chłopak od szewca / piekarza / rzeźnika / krawca
synonimy:
(1.1-2) chłopiec, małolat, młodzieniec, młokos, nastolatek, nieletni, niepełnoletni, szczeniak, wyrostek, młodzian, młodzieniaszek, niedorostek, smarkacz
(1.3) chłopiec, sympatia, narzeczony, ukochany
(1.4) chłopiec, praktykant, uczeń, stażysta, boj
antonimy:
(1.1-4) dziewczyna
wyrazy pokrewne:
rzecz.  chłopczyca f , chłop m , chłopka f , chłopek m , chłopięctwo n , chłopina m 
zdrobn.  chłopiec m , chłopczyk m , chłopiątko n , chłoptaś m , chłoptyś m 
zgrub.  chłopię n , chłopaczysko n , chłopczysko m , chłop m , chłopisko m , chłopaczyna m 
czas.  schłopieć
przym.  chłopięcy, chłopcowaty, chłopczykowaty, chłopski
przysł.  chłopięco
związki frazeologiczne:
w dzień świętej Reginy, wabią chłopaków dziewczynyPankracy, Serwacy, Bonifacy – źli na ogrody chłopacychłopak do biciachłopaki nie płacząswój chłopak
etymologia:
(1.1) zdrobn.  od pol.  chłop[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 chłopacy w: Poradnia językowa PWN. , chłopak i chłopiec w: Poradnia językowa PWN.
  2. Krystyna Długosz-Kurczabowa Słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2005, ISBN 8301143614, s. 56
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach