szczególny
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] szczególny (język polski)
wymowa: IPA: [ʃʧɛˈgulnɨ]
znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) taki, który charakteryzuje się czymś wyróżniającym, jest wyjątkowy ze względu na jakąś cechę
- (1.2) taki, który ma dla kogoś wyjątkowe znaczenie
odmiana: lp szczególn|y m, szczególna f; lm szczególni m, szczególne f; przysł. szczególnie przykłady:
- (1.1) →
składnia:
kolokacje: (1.1) ~e zdolności, ~ uczucie
synonimy: (1.1) specjalny, nieprzeciętny, wyjątkowy, niezwykły, ponadprzeciętny
antonimy: (1.1) zwykły, zwyczajny, przeciętny, typowy
wyrazy pokrewne: rzecz. szczegół, czas. uszczegółowić, przym. szczegółowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- jidysz: (1.1,2) באַזונדער (bazunder)
- rosyjski: (1.1,2) особенный, особый
- włoski: (1.1) eccezionale
