potrafić

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] potrafić (język polski)

wymowa: IPA: [pɔˈtrafʲiʨ]
znaczenia:
czasownik nieprzechodni

(1.1) umieć coś zrobić, wiedzieć, jak coś zrobić

odmiana: (1.1) potrafi|ć, czas teraźniejszy ~ę, ~sz, ~, ~my, ~cie, ~ą; czas przeszły ~łem/łam, ~łeś/~łaś, ~ł/~ła/~ło, ~liśmy/~łyśmy, ~liście/~łyście, ~li/~ły; bez formy bezosobowej czasu przeszłego, bez trybu rozkazującego, tryb przypuszczający regularnie (potrafiłbym/potrafiłabym/...), imiesłowy czynne ~ący/~ąca/~ące/~ąc, bez rzeczownika odczasownikowego przykłady:

(1.1) Nie potrafił nawet naprawić cieknącego kranu.

składnia: (1.1) potrafić +bezokol.
kolokacje:
synonimy: (1.1) umieć
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: (1.1) różnica znaczeniowa między „umieć” a „potrafić”: „umieć” dotyczy głównie wiedzy nabytej teoretycznie, a „potrafić” –- praktycznie tłumaczenia:

(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle → umieć

• angielski: (1.1) can, be able