prawdziwy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] prawdziwy (język polski)


wymowa: IPA: [pravˈʥivɨ] wymowa ?/i
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) rzeczywisty
(1.2) zgodny z prawdą
(1.3) naturalny
(1.4) typowy dla naszych wyobrażeń

odmiana: (1.1-4) prawdziw|y, ~a, ~e, ~i, ~e; st. wyższy  prawdziwszy; st. najwyższy  najprawdziwszy przykłady:

(1.1) Rozwiązanie prawdziwego problemu zabiera dużo czasu.
(1.2) Twierdzenie, że Słońce krąży wokół Ziemi nie jest prawdziwe.
(1.3) Ufarbowała się na rudo, ale jej prawdziwy kolor włosów to blond.
(1.4) Prawdziwy mężczyzna jest zawsze dżentelmenem.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy: (1.1) nieprawdziwy, nierzeczywisty, urojony, zmyślony; (1.2) fałszywy, podrobiony, spreparowany, oszukany; (1.3) sztuczny; (1.4) kiepski, słaby, żaden
wyrazy pokrewne: rzecz.  prawda; przysł.  prawdziwie; rzecz.  prawdziwek
związki frazeologiczne: z prawdziwego zdarzenia, prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie
etymologia: prawd(a) + -iw(y)
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/prawdziwy”
W innych językach