prawdziwy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] prawdziwy (język polski)


wymowa: IPA: [pravˈʥivɨ] posłuchaj
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) rzeczywisty
(1.2) zgodny z prawdą
(1.3) naturalny
(1.4) typowy dla naszych wyobrażeń

odmiana: (1.1-4) prawdziw|y, ~a, ~e, ~i, ~e; st. wyższy prawdziwszy; st. najwyższy najprawdziwszy
przykłady:

(1.1) Rozwiązanie prawdziwego problemu zabiera dużo czasu.
(1.2) Twierdzenie, że Słońce krąży wokół Ziemi nie jest prawdziwe.
(1.3) Ufarbowała się na rudo, ale jej prawdziwy kolor włosów to blond.
(1.4) Prawdziwy mężczyzna jest zawsze dżentelmenem.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy: (1.1) nieprawdziwy, nierzeczywisty, urojony, zmyślony; (1.2) fałszywy, podrobiony, spreparowany, oszukany; (1.3) sztuczny; (1.4) kiepski, słaby, żaden
wyrazy pokrewne: rzecz. prawda; przysł. prawdziwie; rzecz. prawdziwek
związki frazeologiczne: z prawdziwego zdarzenia
etymologia: prawd(a) + -iw(y)
uwagi:
tłumaczenia:

W innych językach