kunst

kunst (język estoński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) sztuka (twórczość)

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) tarbekunstikool • kunstikool • kunstimuuseum

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik kunstnik, kunstkäsitöö, kunsttisler

przym. przymiotnik kunstlik

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

kunst (język holenderski)

wymowa:

wymowa

IPA: [kʏnst]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sztuka (działalność artystyczna)

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik kunstenaar

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

kunst (język norweski (bokmål))

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) sztuka (działalność artystyczna)

(1.2) sztuka (niełatwa umiejętność)

(1.3) sztuczka (popis zręczności)

odmiana:

(1.1) en kunst, kunsten

(1.2) (1.3) en kunst, kunsten, kunster, kunstene

przykłady:

(1.1) Folk flest synes moderne kunst er kryptisk og uforståelig. (z internetu) → Większość ludzi uważa, że współczesna sztuka jest hermetyczna i niezrozumiała.

(1.2) Det er slett ikke så lett å lære kunsten å leve her og nå. → Wcale nie tak łatwo nauczyć się sztuki życia tu i teraz.

(1.3) En mann hadde en tam bjørn som var trent til å gjøre kunster. (z internetu) → Pewien mężczyzna miał oswojonego niedźwiedzia, który potrafił robić różne sztuczki.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik kunstig

rzecz. rzeczownik kunstner

przysł. przysłówek kunstig

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

kunst (język wilamowski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) sztuka, wiedza, zręczność

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik kynstlich

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: