dziewczyna
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] dziewczyna (język polski)
wymowa: IPA: /ʥɛfˈt͡ʂɨna/ wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. młoda, niezamężna kobieta
- (1.2) nieformalna narzeczona
- (1.3) przest. żeńska pomoc domowa
odmiana: (1.1-3) lp dziewczyn|a, ~y, ~ie, ~ę, ~ą, ~ie, ~o; lm ~y, ~, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Dziewczyny to nic więcej, jak tylko kłopoty. (Kazik)
- (1.2) Gdy spytałem, czy zostanie moją dziewczyną, wyszeptała, spłoniona, że owszem.
składnia:
synonimy: (1.1) panna, małolata; (1.1,2) dziewoja, laska; (1.2) narzeczona; (1.3) służąca
antonimy: (1.1,2) chłopak, chłopiec
związki frazeologiczne:
wyrazy pokrewne: (1.1) zdrobn. dziewczynka; zgrub. dziewucha, dziewczynisko; rzecz. dziewka, dziewoja, dziewczę; przym. dziewczęcy, dziewczyński; przysł. dziewczęco
kolokacje:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) Meisie
- angielski: (1.1) girl; (1.2) girlfriend; (1.3) maid
- arabski: (1.1) بنت (bint) f
- białoruski: (1.1) дзяўчына f
- chiński: (1.1) 女孩; (1.2) 女朋友; (1.3) 女佣
- chorwacki: (1.1-2) djevojka f, pot. cura
- czeski: (1.1) holka, dívka
- dolnołużycki: (1.1) źowćo n; (1.2) pśijaśelka f
- duński: (1.1) pige m; (1.2) kærste w
- esperanto: (1.1) knabino
- francuski: (1.1) fille f
- grecki: (1.1) κορίτσι n
- hawajski: (1.1) kaikamahine, kamahine
- hiszpański: (1.1,3) muchacha f, (1.1-3) chica f
- holenderski: (1.1-2) meisje, meid; (1.3) dienstmeid
- klingoński: (1.1) be'Hom
- koreański: (1.2) 애인
- niemiecki: (1.1) Mädchen n, (1.2-3) przest. Mädchen n; (1.2) Freundin f
- norweski (bokmål): (1.1-2) jente m/f, pike m/f
- norweski (nynorsk): (1.1-2) jente m/f
- portugalski: (1.1) moça f, menina f, rapariga f; (1.2) namorada f; (1.3) empregada f, doméstica f
- rosyjski: (1.1-2) девушка f
- szwedzki: (1.1) flicka w, tös w, jänta w; (1.2) flickvän w
- tatarski: (1.1) qız
- ukraiński: (1.1-2) дівчина f
- wilamowski: makia
- włoski: (1.1) ragazza f
