kończyna
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] kończyna (język polski)
- wymowa:
- IPA: [kɔ̃j̃n͇ˈʧ̑ɨ̃na], AS: [kõĩ ̯ṇčỹna], zjawiska fonetyczne: nazal.• rozs. artyk. wymowa
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik kończyna kończyny dopełniacz kończyny kończyn celownik kończynie kończynom biernik kończynę kończyny narzędnik kończyną kończynami miejscownik kończynie kończynach wołacz kończyno kończyny
- przykłady:
- (1.1)
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- angielski: (1.1) limb, member
- czeski: (1.1) končetina f
- esperanto: (1.1) membro
- fiński: (1.1) raaja
- francuski: (1.1) membre m
- hiszpański: (1.1) extremidad f, miembro m
- islandzki: (1.1) limur m
- japoński: (1.1) 手足 (てあし) lm
- łacina: (1.1) membrum n
- niemiecki: (1.1) Glied n, Gliedmaßen lm
- portugalski: (1.1) membro m
- rosyjski: (1.1) конечность f
- szwedzki: (1.1) lem w
- włoski: (1.1) arto m
- tłumaczenia:
- źródła: