dziadek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] dziadek (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ojciec ojca
(1.2) ojciec matki
(1.3) pot.  starszy pan, mężczyzna w podeszłym wieku
(1.4) w brydżu: wymyślony gracz, który zastępuje brakującego partnera

odmiana: lp  dziad|ek, ~ka, ~kowi, ~ka, ~kiem, ~kowi, ~ku; lm  ~ki/~kowie, ~ków, ~kom, ~ków, ~kami, ~kach, ~ki/~kowie przykłady:

(1.1) Mój dziadek ma osiemdziesiąt (80) lat.
(1.4) Skoro jest nas tylko trzech, to zagrajmy chociaż z dziadkiem.

składnia:
kolokacje: (1.1) dziadek ojczysty; (1.2) dziadek macierzysty
synonimy: (1.3) staruszek
antonimy: (1.1) babcia; (1.3) babcia, babuleńka, staruszka / chłopiec, dziecko, młodzieniaszek, młodzieniec, młodzik
wyrazy pokrewne: przym.  dziadkowy; zdrobn.  dziadziuś
związki frazeologiczne: dziadek do orzechów
etymologia: od dziad ?
uwagi: (1.4) por.  czwarty do brydża tłumaczenia: