dziadek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

[edytuj] dziadek (język polski)

wymowa:
IPA[ˈʥ̑adɛk], AS[ʒ́adek], zjawiska fonetyczne: zmięk.  wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) ojciec ojca
(1.2) ojciec matki
(1.3) pot.  starszy pan, mężczyzna w podeszłym wieku
(1.4) w brydżu: wymyślony gracz, który zastępuje brakującego partnera
odmiana:
przykłady:
(1.1) Mój dziadek ma osiemdziesiąt (80) lat.
(1.4) Skoro jest nas tylko trzech, to zagrajmy chociaż z dziadkiem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) dziadek ojczysty
(1.2) dziadek macierzysty
synonimy:
(1.3) staruszek
antonimy:
(1.1) babcia
(1.3) babcia, babuleńka, staruszka / chłopiec, dziecko, młodzieniaszek, młodzieniec, młodzik
wyrazy pokrewne:
przym.  dziadkowy
rzecz.  dziad m.-os. /mzw , zdrobn.  dziadziuś
związki frazeologiczne:
dziadek do orzechów
etymologia:
uwagi:
(1.4) por.  czwarty do brydża
tłumaczenia:
źródła:
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Współpraca
Narzędzia
W innych językach