dziadek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

dziadek (język polski)[edytuj]

dziadek (1.1-2) z wnukiem
wymowa:
IPA[ˈʥ̑adɛk], AS[ʒ́adek], zjawiska fonetyczne: zmięk. wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) ojciec ojca
(1.2) ojciec matki
(1.3) pot. starszy pan, mężczyzna w podeszłym wieku
(1.4) w brydżu: wymyślony gracz, który zastępuje brakującego partnera
odmiana:
(1.1-4)
przykłady:
(1.1) Mój dziadek ma osiemdziesiąt lat.
(1.4) Skoro jest nas tylko trzech, to zagrajmy chociaż z dziadkiem.
składnia:
kolokacje:
(1.1-2) dziadek stryjeczny / wujeczny
(1.3) leśny dziadek
synonimy:
(1.1) dziadek ojczysty
(1.2) dziadek macierzysty
(1.3) staruszek
antonimy:
(1.3) chłopiec, dziecko, młodzieniaszek, młodzieniec, młodzik
hiperonimy:
(1.1) ascendent
(1.2) ascendent
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dziad m, dziady nm.-os., dziadostwo n, dziadzienie n, zdziadzienie n
zdrobn. dziadziuś m, dziadunio m
zgrub. dziadyga m
czas. dziadzieć ndk., zdziadzieć dk.
przym. dziadkowy, dziadowski
związki frazeologiczne:
dziadek do orzechówdziadek z miedzianą brodądziadek z Wehrmachtuleśny dziadeknie śmiej się, dziadku, z czyjegoś wypadku / nie śmiej się, dziadku, z czyjegoś wypadku – dziadek się śmiał i to samo miałgdyby babcia miała wąsy, to byłaby dziadkiem
etymologia:
uwagi:
(1.4) por. czwarty do brydża
zob. też dziadek w Wikicytatach
tłumaczenia:
źródła: