król

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] król (język polski)

król (1.3) pik
czarny król (1.4)


wymowa: IPA: [krul]; wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) władca państwa; zob.  też król w Wikipedii
(1.2) pot.  osoba najważniejsza w danej dziedzinie
(1.3) karc.  figura w kartach między damą a asem; zob.  też król (karta) w Wikipedii
(1.4) najważniejsza figura w szachach; zob.  też król (szachy) w Wikipedii
(1.5) pot.  królik

odmiana: (1.1-2) lp  król, ~a, ~owi, ~a, ~em, ~u, ~u, lm  król|owie, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, ~owie; (1.3-5) lm  króle przykłady:

(1.1) Król umarł, niech żyje król!
(1.2) W wieku 50 lat został królem bawełny.
(1.3) Dopiero po chwili uświadomiłem sobie, że na stole leżało pięć króli.
(1.4) Król uciekł przed szachem.
(1.5) Tato, kup mi króla!

składnia:
kolokacje: (1.1) koronacja/koronować króla; król Polski/Francji/...; (1.3) król trefl/treflowy/karo/karowy/kier/kierowy/pik/pikowy; (1.4) biały/czarny król
synonimy: (1.1) władca, monarcha
antonimy:
związki frazeologiczne: (1.1) tam, gdzie król chodzi piechotą, umarł król, niech żyje król; (1.1) za króla Ćwieczka
wyrazy pokrewne: rzecz.  królowa f , królestwo n , królewicz m , królewna f ; przym.  królewski; czas.  królować
etymologia: (1.1) Od imienia Karola Wielkiego tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/kr%C3%B3l”