ranka

ranka (język polski)

wymowa:

IPA: [ˈrãnka], AS: [rãnka], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja • -nk-  zbitka -nk- lub -ng- 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) drobna rana

rzeczownik, forma pochodna

(2.1) D. dopełniacz lp liczba pojedyncza od: ranek

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	ranka	ranki
dopełniacz	ranki	ranek
celownik	rance	rankom
biernik	rankę	ranki
narzędnik	ranką	rankami
miejscownik	rance	rankach
wołacz	ranko	ranki

przykłady:

(1.1) Mimo że to była naprawdę mała ranka, zagoiła się dopiero po tygodniu.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1) rzecz. rzeczownik rana f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) zdrobn. zdrobniale od pol. polski rana

uwagi:

tłumaczenia:

źródła:

ranka (język litewski)

ranka (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) anat. anatomia ręka

odmiana:

przykłady:

(1.1) Jis turi rankoje knygą. → On trzyma w ręce książkę.

składnia:

kolokacje:

(1.1) rankų raumenys → mięśnie rąk

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik zdrobn. zdrobniale rankelė

rzecz. rzeczownik rankovė, rankogalis, rankšluostis, rankdarbis, rankena, rankraštis

przym. przymiotnik rankinis

związki frazeologiczne:

sėdėti rankas sudėjus → siedzieć z założonymi rękami

etymologia:

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Litewski - Części ciała

źródła: