bark

bark (język polski)

bark (1.2)

wymowa:

IPA: [bark], AS: [bark] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat. anatomia część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem; barki górna część pleców; zob. zobacz też bark (anatomia) w Wikipedii

(1.2) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; ostatni z nich ma omasztowanie skośne, pozostałe maszty niosą ożaglowanie rejowe; zob. zobacz też bark (żaglowiec) w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	bark	barki
dopełniacz	barku	barków
celownik	barkowi	barkom
biernik	bark	barki
narzędnik	barkiem	barkami
miejscownik	barku	barkach
wołacz	barku	barki

przykłady:

(1.1) Znów zwichnąłem sobie bark.

(1.2) Nasza żaglówka jest bardzo mała przy tym barku.

składnia:

kolokacje:

(1.1) zwichnąć/nadwyrężyć sobie/komuś bark

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.1) przym. przymiotnik barczysty, barkowy

związki frazeologiczne:

(1.1) wziąć coś na swoje barki • coś spoczywa na czyichś barkach

etymologia:

(1.2) ang. angielski, łac. łacina barca

uwagi:

(1.2) nie mylić z „barka”

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) shoulder; (1.2) barque f rodzaj żeński, bark f rodzaj żeński
• arabski: (1.1) كتف
• bułgarski: (1.2) барк
• chorwacki: (1.1) rame n rodzaj nijaki
• czeski: (1.1) rameno n rodzaj nijaki; (1.2) bark
• duński: (1.1) skulder m rodzaj męski; (1.2) bark w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) épaule f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) hombro m rodzaj męski
• holenderski: (1.1) schouder m rodzaj męski
• interlingua: (1.1) humero
• jidysz: (1.1) אַקסל m rodzaj męski (aksl)
• niemiecki: (1.1) Schulter f rodzaj żeński; (1.2) Bark f rodzaj żeński
• nowogrecki: (1.1) ώμος m rodzaj męski
• portugalski: (1.1) ombro m rodzaj męski
• rosyjski: (1.1) плечо n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) axel w rodzaj wspólny
• węgierski: (1.1) váll; (1.2) váll
• wilamowski: (1.1) aochsuł f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) spalla f rodzaj żeński

źródła:

bark (język angielski)

wymowa:

wymowa amerykańska

IPA: /bɑː(ɹ)k/, SAMPA: /bA:(r)k/

homofon: barque

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) szczek (dźwięk wydawany przez psa podczas szczekania)

(1.2) kora (okrycie pnia drzewa)

(1.3) zob. zobacz: barque

czasownik nieprzechodni

(2.1) szczekać

(2.2) warczeć (mówić nieuprzejmie)

czasownik przechodni

(3.1) usuwać korę

odmiana:

(1) lp liczba pojedyncza bark; lm liczba mnoga barks

(2, 3) bark, barked, barked; he barks; be barking

przykłady:

(2.1) Suddenly a dog jumped and started to bark. → Nagle wyskoczył pies i zaczął szczekać.

(3.1) The woodcutter barked all the lumbers already in the forest. → Drwal ściągnął korę z wszystkich drzew już w lesie.

składnia:

kolokacje:

(1.2) bark beetle

(2.1) bark out

synonimy:

(1.3) = barque

antonimy:

wyrazy pokrewne:

(1.2) rzecz. rzeczownik bark beetle; przym. przymiotnik barkless

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) z (2.1)

(1.2) pragerm. pragermański borke

(1.3) zob. zobacz: barque

(2.1) średnioang. średnioangielski berken, st.ang. staroangielski beorcan, pragerm. pragermański

(3.1) z (1.2)

uwagi:

źródła:

bark (język czeski)

bark (1.1)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) bark (żaglowiec)

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

bark (język duński)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) bot. botanika kora

odmiana:

(1.1) en bark, barken, blm bez liczby mnogiej

przykłady:

(1.1) Jeg skar et hjerte i barken med en kniv. → Wyrżnąłem na korze serce nożem.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

st.nord. staronordyjski bǫrkr

uwagi:

zobacz też: słownik tematyczny - leśnictwo

źródła:

bark (esperanto (morfem))

wymowa:

znaczenia:

morfem

(1.1) barka

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pochodne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

bark (język norweski (bokmål))

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bot. botanika kora

odmiana:

(1.1) en bark, barken

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

st.nord. staronordyjski börkr

uwagi:

źródła:

bark (język szwedzki)

bark

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) kora

odmiana:

(1.1) en bark, barken

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.1) barkborre

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: