bark
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Spis treści |
[edytuj] bark (język polski)
wymowa: IPA: [bark], AS: [bark]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) anat. część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem; barki górna część pleców; zob. też bark (anatomia) w Wikipedii
- (1.2) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; ostatni z nich ma omasztowanie skośne, pozostałe maszty niosą ożaglowanie rejowe; zob. też bark (żaglowiec) w Wikipedii
odmiana: (1.1) lp bark, ~u, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~u; lm ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:
składnia:
kolokacje: (1.1) zwichnąć/nadwyrężyć sobie/komuś bark
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym. barczysty, barkowy
związki frazeologiczne: (1.1) wziąć coś na swoje barki, coś spoczywa na czyichś barkach
etymologia: (1.2) ang., łac. barca[1]
uwagi: (1.2) nie mylić z „barka” tłumaczenia:
- angielski: (1.1) shoulder; (1.2) barque f, bark f
- bułgarski: (1.2) барк
- chorwacki: (1.1) rame n
- czeski: (1.1) rameno n; (1.2) bark
- duński: (1.1) skulder m; (1.2) bark w
- francuski: (1.1) épaule f
- grecki: (1.1) ώμος m
- hiszpański: (1.1) hombro m
- holenderski: (1.1) schouder m
- interlingua: (1.1) humero
- jidysz: (1.1) אַקסל m (aksl)
- niemiecki: (1.1) Schulter f; (1.2) Bark f
- portugalski: (1.1) ombro m
- rosyjski: (1.1) плечо n
- szwedzki: (1.1) axel w
- węgierski: (1.1) váll; (1.2) váll
- wilamowski: aochsuł
- włoski: (1.1) spalla f
źródła:
[edytuj] bark (język angielski)
wymowa: wymowa amerykańska
znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) szczek (dźwięk wydawany przez psa podczas szczekania)
- (1.2) kora (okrycie pnia drzewa)
- (1.3) zob. → barque
czasownik nieprzechodni
- (2.1) szczekać
- (2.2) warczeć (mówić nieuprzejmie)
czasownik przechodni
odmiana: (1) lp bark; lm ~s; (2, 3) bark, ~ed, ~ed; he ~s; be ~ing przykłady:
- (2.1) Suddenly a dog jumped and started to bark. → Nagle wyskoczył pies i zaczął szczekać.
- (3.1) The woodcutter barked all the lumbers already in the forest. → Drwal ściągnął korę z wszystkich drzew już w lesie.
składnia:
kolokacje: (1.2) bark beetle; (2.1) bark out
synonimy: (1.3) = barque
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.2) rzecz. bark beetle; przym. barkless
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) z (2.1); (1.2) pragerm. borke; (1.3) zob. barque; (2.1) średnioang. berken, staroang. beorcan, pragerm.; (3.1) z (1.2)
uwagi:
[edytuj] bark (język czeski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
odmiana: przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
[edytuj] bark (język duński)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
odmiana: (1.1) en bark, barken, blm przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: słownik tematyczny - leśnictwo
[edytuj] bark (esperanto)
znaczenia:
morfem
- (1.1) barka
przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
[edytuj] bark (język norweski (bokmål))
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: (1.1) en bark, barken przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: staronord. börkr
uwagi:
[edytuj] bark (język szwedzki)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny
- (1.1) kora
odmiana: en bark, barken przykłady:
- (1.1)
składnia:
kolokacje: barkborre
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: