bark

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

Spis treści

[edytuj] bark (język polski)

bark (1.2)


wymowa: IPA: [bark], AS: [bark]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) anat.  część ciała w miejscu połączenia ręki lub (u zwierząt) kończyny przedniej z tułowiem; barki górna część pleców; zob.  też bark (anatomia) w Wikipedii
(1.2) żaglowiec mający co najmniej trzy maszty; ostatni z nich ma omasztowanie skośne, pozostałe maszty niosą ożaglowanie rejowe; zob.  też bark (żaglowiec) w Wikipedii

odmiana: (1.1) lp  bark, ~u, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~u; lm  ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:

(1.1) Znów zwichnąłem sobie bark.
(1.2) Nasza żaglówka jest bardzo mała przy tym barku.

składnia:
kolokacje: (1.1) zwichnąć/nadwyrężyć sobie/komuś bark
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym.  barczysty, barkowy
związki frazeologiczne: (1.1) wziąć coś na swoje barki, coś spoczywa na czyichś barkach
etymologia: (1.2) ang. , łac.  barca[1]
uwagi: (1.2) nie mylić z „barkatłumaczenia:

źródła:

  1. hasło bark w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN.

[edytuj] bark (język angielski)


wymowa: wymowa amerykańska ?/i
znaczenia:
rzeczownik

(1.1) szczek (dźwięk wydawany przez psa podczas szczekania)
(1.2) kora (okrycie pnia drzewa)
(1.3) zob.barque

czasownik nieprzechodni

(2.1) szczekać
(2.2) warczeć (mówić nieuprzejmie)

czasownik przechodni

(3.1) usuwać korę

odmiana: (1) lp  bark; lm  ~s; (2, 3) bark, ~ed, ~ed; he ~s; be ~ing przykłady:

(2.1) Suddenly a dog jumped and started to bark.Nagle wyskoczył pies i zaczął szczekać.
(3.1) The woodcutter barked all the lumbers already in the forest.Drwal ściągnął korę z wszystkich drzew już w lesie.

składnia:
kolokacje: (1.2) bark beetle; (2.1) bark out
synonimy: (1.3) = barque
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.2) rzecz.  bark beetle; przym.  barkless
związki frazeologiczne:
etymologia: (1.1) z (2.1); (1.2) pragerm.  borke; (1.3) zob. barque; (2.1) średnioang.  berken, staroang.  beorcan, pragerm. ; (3.1) z (1.2)
uwagi:

[edytuj] bark (język czeski)

bark (1.1)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) bark (żaglowiec)

odmiana: przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] bark (język duński)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) bot.  kora

odmiana: (1.1) en bark, barken, blm  przykłady:

(1.1) Jeg skar et hjerte i barken med en kniv.Wyrżnąłem na korze serce nożem.

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: zobacz też: słownik tematyczny - leśnictwo

[edytuj] bark (esperanto)


znaczenia:
morfem

(1.1) barka

przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pochodne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:

[edytuj] bark (język norweski (bokmål))


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bot.  kora

odmiana: (1.1) en bark, barken przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: staronord.  börkr
uwagi:

[edytuj] bark (język szwedzki)

bark


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) kora

odmiana: en bark, barken przykłady:

(1.1)

składnia:
kolokacje: barkborre
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: