rękawica

rękawica (język polski)

rękawice (1.1)

wymowa:

IPA: [ˌrɛ̃ŋkaˈvʲiʦ̑a], AS: [rẽŋkavʹica], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) odzież (ubranie) wykonana z materiału lub gumy, nakładana na dłoń, żeby ją chronić od zimna, skaleczeń itp.

odmiana:

przykłady:

(1.1) Pamiętaj, żeby przed rozpoczęciem pracy założyć rękawice i okulary ochronne.

składnia:

kolokacje:

(1.1) rękawice robocze / ochronne • rękawice gumowe / skórzane • zakładać rękawice

synonimy:

(1.1) rękawiczka

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik ręka f rodzaj żeński

przym. przymiotnik odręczny

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. polski ręka

uwagi:

zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) glove
• arabski: (1.1) قفاز
• chorwacki: (1.1) rukavica f rodzaj żeński
• czuwaski: (1.1) алсиш
• dolnołużycki: (1.1) rukajca f rodzaj żeński
• esperanto: (1.1) ganto
• fiński: (1.1) hansikas
• francuski: (1.1) gant m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) guante m rodzaj męski, (z 1 palcem) manopla f rodzaj żeński
• islandzki: (1.1) hanski m rodzaj męski
• jidysz: (1.1) הענטשקע f rodzaj żeński (henczke)
• niemiecki: (1.1) Handschuh m rodzaj męski, Fäustling m rodzaj męski (z jednym palcem)
• nowogrecki: (1.1) γάντι n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) перчатка f rodzaj żeński, варежка f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) handske w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) рукавиця f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) guanto m rodzaj męski

źródła: