kier

kier (język polski)

as kier (1.1)

wymowa:

IPA: [cɛr], AS: [ḱer], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) kolor w kartach oznaczony czerwonym sercem; karta tego koloru

przymiotnik

(2.1) należący do kierów (1.1)

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	kier	kiery
dopełniacz	kiera	kierów
celownik	kierowi	kierom
biernik	kiera	kiery
narzędnik	kierem	kierami
miejscownik	kierze	kierach
wołacz	kierze	kiery

(2.1) nieodm. nieodmienny

przykłady:

(1.1) Miałem w ręku pięć kierów.

(2.1) Dołożyłem waleta kier.

składnia:

kolokacje:

(1.1) grać/wistować/wyjść w kiery

(2.1) as/dwójka/trójka/.../walet/dama/król kier

synonimy:

(1.1) czerwień f rodzaj żeński, czerwo n rodzaj nijaki, reg. śl. regionalizm śląski herc

(2.1) kierowy

antonimy:

(1.1) trefl, karo, pik

wyrazy pokrewne:

(1, 2) przym. przymiotnik kierowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

z franc. cœur (serce)

uwagi:

(2.1) zawsze po rzeczowniku/liczebniku

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) hearts lm liczba mnoga
• duński: (1.1) hjerter lm liczba mnoga; (2.1) hjerter-
• niemiecki: (1.1) Herzen lm liczba mnoga

źródła: