podręcznik

podręcznik (język polski)

wymowa:

IPA: [pɔdˈrɛ̃n͇ʧ̑ɲik], AS: [podrẽṇčʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • udziąs. udziąsłowienie • nazal. nazalizacja • asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) książka służąca do nauki, podająca wiedzę z jakiejś dziedziny

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	podręcznik	podręczniki
dopełniacz	podręcznika	podręczników
celownik	podręcznikowi	podręcznikom
biernik	podręcznik	podręczniki
narzędnik	podręcznikiem	podręcznikami
miejscownik	podręczniku	podręcznikach
wołacz	podręczniku	podręczniki

przykłady:

(1.1) Zaczynamy lekcję. Otwórzcie podręczniki na stronie 15 (= piętnastej).

składnia:

kolokacje:

(1.1) podręcznik do matematyki/biologii/języka polskiego, podręcznik szkolny/akademicki, podręcznik użytkownika (do programu komputerowego/urządzenia)

synonimy:

(1.1) pot. potocznie książka

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik podręcznikowy

rzecz. rzeczownik ręka f rodzaj żeński, ręcznik mrz rodzaj męskorzeczowy

związki frazeologiczne:

etymologia:

pol. polski pod + ręka

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) textbook, manual
• dolnołużycki: (1.1) wucbnica f rodzaj żeński
• duński: (1.1) håndbog w rodzaj wspólny
• francuski: (1.1) manuel m rodzaj męski
• hiszpański: (1.1) manual m rodzaj męski
• islandzki: (1.1) handbók f rodzaj żeński
• jidysz: (1.1) האַנטבוך n rodzaj nijaki (hantbuch), לערנבוך n rodzaj nijaki (lernbuch)
• kazachski: (1.1) оқулық
• koreański: (1.1) 참고서
• niemiecki: (1.1) Lehrbuch n rodzaj nijaki
• nowogrecki: (1.1) εγχειρίδιο n rodzaj nijaki
• rosyjski: (1.1) учебник m rodzaj męski
• szwedzki: (1.1) handbok w rodzaj wspólny
• walijski: (1.1) gwerslyfr

źródła: