рука

рука (język białoruski)

рука (1.1)

transliteracja:

ruka

wymowa:

wymowa ruká

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ręka

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza D. dopełniacz рукі́ C. celownik руцэ́ B. biernik руку́ N. narzędnik руко́й Ms. miejscownik руцэ́ lm liczba mnoga M. mianownik ру́кі D. dopełniacz рук

przykłady:

(1.1) Трымацца за рукі. → Trzymać się za ręce.

składnia:

kolokacje:

(1.1) пісаць правай/левай рукой • рабіць рукой • падаць руку • паціснуць руку • сціснуць руку • апусціць рукі • паціснуць рукамі • узяць руку назад • палажыць руку • пакласці руку • зламаць руку • трымаць руку ўверсе, трымаць руку на пульсе

synonimy:

(1.1) лапа

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik zdrobn. zdrobniale ручка

rzecz. rzeczownik ручнік, рукавіца, рукаў

czas. czasownik ручацца

przym. przymiotnik ручны

przysł. przysłówek уручную, аберуч, аберучкі

związki frazeologiczne:

з першых рук → z pierwszej ręki; рукой падаць → Jak ręką sięgnąć; узяць сябе ў рукі → wziąć się w garść; прасіць рукі → poprosić o rękę; ад рукі; лёгкая рука, цяжка рука, цяжкі на руку, рук залажыць няма (за што), рукі адрабіць, рукі кароткія, рукі не даходзяць, рук не прайсці, рук не прамінуць, рукой дастаць, руку застраміць, дзіравыя рукі, мець доўгія рукі

etymologia:

uwagi:

źródła:

рука (język rosyjski)

рука (1.1)

transliteracja:

ruka

wymowa:

[ru'ka] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ręka

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza рука́, руки́, руке́, ру́ку, руко́й, о руке́; lm liczba mnoga ру́ки, рук, рука́м, ру́ки, рука́ми, о рука́х

przykłady:

(1.1) Ру́ки вверх! Стреля́ть бу́ду! → Ręce do góry, bo będę strzelać!

(1.1) Жа́нна всё вре́мя донима́ла ба́бушку, что́бы та ей погада́ла по руке́. → Joanna ciągle dręczyła babcię, by jej powróżyła z ręki.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik ручка, рукоятка, рукоять, ручник, руководитель, руководство

czas. czasownik руководить

przym. przymiotnik ручной, рукастый, рукотворный

przysł. przysłówek вручную

związki frazeologiczne:

набить руку → nabrać wprawy; рукой подать → rzut beretem; по рукам! → umowa stoi!, zgoda!; рука не поднимается →; не покладая рук → nie szczędząc sił

etymologia:

uwagi:

źródła:

рука (język serbski)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

ruka

wymowa:

IPA: /rǔːka/

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ręka

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

prasł. prasłowiański *rǫka

uwagi:

źródła:

рука (język ukraiński)

рука (1.1)

transliteracja:

ruka

wymowa:

wymowa zobacz zasady wymowy ukraińskiej

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ręka

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza рук|а́, D. dopełniacz ~и́, C. celownik, Ms. miejscownik руці́; lm liczba mnoga ру́к|и, D. dopełniacz рук, C. celownik ~а́м; deklinacja I, wzór 1

przykłady:

(1.1) Я можу писати обома руками. → (Ja) potrafię pisać obiema rękami.

składnia:

kolokacje:

(1.1) ліва/права рука

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik zdrobn. zdrobniale ручка

rzecz. rzeczownik рукав, рукавиця, рукавичка, рукоділля, рукомийник, рукопис

przym. przymiotnik ручний

czas. czasownik ручитися

związki frazeologiczne:

взяти себе в руки • як рукою зняло • руки опускаються • розв'язати комусь руки • купувати з перших рук • невідповідні руки • просити руки • бути правою рукою • золота рука • золоті руки

etymologia:

uwagi:

źródła: