рука

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

рука (język białoruski)[edytuj]

рука (1.1)
transliteracja:
ruka
wymowa:
wymowa ?/i ruká
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ręka
odmiana:
(1.1) lp  D.  рукі́ C.  руцэ́ B.  руку́ N.  руко́й Ms.  руцэ́ lm  M.  ру́кі D.  рук
przykłady:
(1.1) Трымацца за рукі.Trzymać się za ręce.
składnia:
kolokacje:
(1.1) пісаць правай/левай рукой • рабіць рукой • падаць руку • паціснуць руку • сціснуць руку • апусціць рукі • паціснуць рукамі • узяць руку назадпалажыць руку • пакласці руку • зламаць руку • трымаць руку ўверсе, трымаць руку на пульсе
synonimy:
(1.1) лапа
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  zdrobn.  ручка
rzecz.  ручнік, рукавіца, рукаў
czas.  ручацца
przym.  ручны
przysł.  уручную, аберуч, аберучкі
związki frazeologiczne:
з першых рукz pierwszej rękiрукой падацьjak ręką sięgnąćузяць сябе ў рукіwziąć się w garśćпрасіць рукіpoprosić o rękęад рукілёгкая рукацяжка рукацяжкі на рукурук залажыць няма (за што) • рукі адрабіцьрукі кароткіярукі не даходзяцьрук не прайсцірук не прамінуцьрукой дастацьруку застраміцьдзіравыя рукімець доўгія рукі
etymologia:
uwagi:
źródła:

рука (język rosyjski)[edytuj]

рука (1.1)
transliteracja:
ruka
wymowa:
[ru'ka] wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ręka
odmiana:
(1.1) lp  рука́, руки́, руке́, ру́ку, руко́й, о руке́; lm  ру́ки, рук, рука́м, ру́ки, рука́ми, о рука́х
przykłady:
(1.1) Ру́ки вверх! Стреля́ть бу́ду!Ręce do góry, bo będę strzelać!
(1.1) Жа́нна всё вре́мя донима́ла ба́бушку, что́бы та ей погада́ла по руке́.Joanna ciągle dręczyła babcię, by jej powróżyła z ręki.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  рукавица f , ручка, рукоятка, рукоять, ручник, руководитель, руководство
czas.  руководить
przym.  ручной, рукастый, рукотворный
przysł.  вручную
związki frazeologiczne:
набить рукуnabrać wprawyпереходить из рук в рукиprzechodzić z rąk do rąkрукой податьrzut beretemпо рукам!umowa stoi!, zgoda! • рука не поднимаетсяне покладая рукnie szczędząc sił
etymologia:
uwagi:
źródła:

рука (język serbski)[edytuj]

zapisy w ortografiach alternatywnych:
ruka
wymowa:
IPA: /rǔːka/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ręka
odmiana:
przykłady:
(1.1)
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
prasł.  *rǫka
uwagi:
źródła:

рука (język ukraiński)[edytuj]

рука (1.1)
transliteracja:
ruka
wymowa:
wymowa ?/i zobacz zasady wymowy ukraińskiej
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) ręka
odmiana:
(1.1) lp  рук|а́, D.  ~и́, C. , Ms.  руці́; lm  ру́к|и, D.  рук, C.  ~а́м; deklinacja I, wzór 1
przykłady:
(1.1) Я можу писати обома руками. → (Ja) potrafię pisać obiema rękami.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ліва/права рука
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  zdrobn.  ручка
rzecz.  рукав, рукавиця, рукавичка, рукоділля, рукомийник, рукопис
przym.  ручний
czas.  ручитися
związki frazeologiczne:
взяти себе в рукияк рукою знялоруки опускаютьсярозв'язати комусь рукикупувати з перших рукневідповідні рукипросити рукибути правою рукоюзолота руказолоті руки
etymologia:
uwagi:
źródła: