palec

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] palec (język polski)

palec u ręki (1.1)
palce u nogi (1.1)


wymowa: wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) u człowieka lub zwierzęcia: jedno z pięciu cienkich zakończeń dłoni lub stopy
(1.2) techn.  element maszyny w kształcie sztyftu, który służy do przekazywania ruchu
(1.3) część rękawiczki przykrywająca palce

odmiana: przykłady:

(1.1) Skaleczyłam się w mały palec podczas krojenia chleba.
(1.3) Jakie śmieszne rękawiczki - każdy palec w innym kolorze.

składnia:
kolokacje: (1.1) mały/serdeczny/środkowy/wskazujący palec, palec u nogi, palec u ręki; gruby na palec; odcisk palca; bębnić palcami, grozić palcem, kiwnąć palcem, ślinić palce, pokazać palcem, chodzić na palcach, wspinać się na palce, liczyć na palcach; (1.2) palec stykowy
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas.  palcować; przym.  palcowy, palczasty; rzecz.  palcowanie, palcówka, paluszek
związki frazeologiczne: palec boży, sam jak palec, maczać w czymś palce, wytykać (kogoś) palcami, patrzeć przez palce, palce lizać, ssać palce, mieć coś w małym palcu, obwinąć wokół (małego) palca, na palcach policzyć można, wyssane z palca, wyssać z palca, znać jak swoje pięć palców, coś komuś przecieka przez palce, palcem nie kiwnąć, kiwać palcem w bucie, coś jest palcem na wodzie pisane, mieć kogoś/coś na kiwnięcie palca, palcem nie ruszyć
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

Źródło „http://pl.wiktionary.org/wiki/palec”