róg

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

zobacz też: rog

[edytuj] róg (język polski)

rogi (1.1)
róg (1.2)
kamienica na rogu (1.3)


wymowa: IPA: [ruk]
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) zool.  twardy wyrostek występujący na głowie niektórych ssaków, zwykle parzyście; zob.  też róg (biologia) w Wikipedii
(1.2) muz.  rodzaj instrumentu dętego blaszanego; zob.  też róg (instrument muzyczny) w Wikipedii
(1.3) miejsce styku dwóch ulic
(1.4) miejsce styku krawędzi jakiegoś przedmiotu
(1.5) sport.  miejsce i sposób wykonywania zagrania zwanego rzutem rożnym
(1.6) anat.  część kości gnykowej; część rdzenia kręgowego
(1.7) materiał pozyskiwany z rogów (1.1) i kopyt niektórych zwierząt
(1.8) daw.  górn.  reg. śl.  wykonany z rogu (1.7) pojemnik na proch strzelniczy[1]

odmiana: (1.1) lp  róg, rogu, rogowi, róg, rogiem, rogu, rogu; lm  rogi, rogów, rogom, rogi, rogami, rogach, rogi przykłady:

(1.1) Ten żubr ma duże rogi.
(1.2) Śpiewajcie Panu przy wtórze cytry, przy wtórze cytry i przy dźwięku harfy, przy trąbach i dźwięku rogu: radujcie się wobec Pana, Króla.
(1.3) Spotkamy się na rogu (ulicy).
(1.4) Jej zeszyt ma pozaginane rogi.
(1.7) W izbach były okna z szybami z rogu, zestruganego cienko i tak wygładzonego, że był prawie jak szkło przeźroczysty. (H. Sienkiewicz „Krzyżacy”)

składnia:
kolokacje: (1.2) róg alpejski; (1.6) rogi mniejsze, rogi większe, róg przedni, róg boczny, róg tylny
synonimy: (1.2) waltornia; (1.3) narożnik, węgieł, winkiel, reg. pozn.  eka; (1.4) kant, krawędź; (1.5) korner, reg. pozn.  eka
antonimy:
wyrazy pokrewne: przym.  rożny; rogaty, rogowy, zrogowaciały; rzecz.  zdrobn.  rożek; rogacizna, poroże, rogal
związki frazeologiczne: róg obfitości
etymologia:
uwagi: zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta, Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne tłumaczenia:

źródła:

  1. Barbara i Adam Podgórscy, Słownik gwar śląskich, s. 248, Katowice, Wydawnictwo KOS, 2008. ISBN 978-83-60528-54-9.
W innych językach