sposób
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] sposób (język polski)
wymowa: IPA: [ˈspɔsup] wymowa
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) metoda, algorytm zrobienia czegoś, rozwiązania jakiegoś problemu
- (1.2) styl, rodzaj zachowania, wyglądu itp.
odmiana: (1.1) lp spos|ób, ~obu, ~obowi, ~ób, ~obem, ~obie, ~obie; lm ~oby, ~obów, ~obom, ~oby, ~obach, ~oby przykłady:
- (1.1) Naukowiec wynalazł sposób na poprawę bezpieczeństwa w samolotach.
- (1.2) Nie podoba mi się jego sposób zwracania się do kobiet.
składnia: (1.1) sposób na + B., ~ób przeciw + C. itp.
kolokacje: (1.1) okolicznik sposobu
synonimy: (1.1) metoda, maniera
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) zdrobn. sposobik; rzecz. sposobność; czas. sposobić/przysposobić; przym. sposobny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) way, method
- chorwacki: (1.1-2) način m
- dolnołużycki: (1.1) wašnja f
- duński: (1) måde w
- farerski: háttur m
- francuski: (1.1) moyen m; (1.2) façon f, manière f, mode m
- interlingua: (1) guisa
- islandzki: háttur m
- jidysz: (1.1) אופֿן m (ojfn)
- niemiecki: (1) Weise f
- norweski: (1.1) metode, fremgangsmåte, prosedyre; (1.2) måte, stil, vis
