sposób
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
sposób (język polski) [edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) metoda, algorytm zrobienia czegoś, rozwiązania jakiegoś problemu
- (1.2) styl, rodzaj zachowania, wyglądu itp.
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik sposób sposoby dopełniacz sposobu sposobów celownik sposobowi sposobom biernik sposób sposoby narzędnik sposobem sposobami miejscownik sposobie sposobach wołacz sposobie sposoby
- przykłady:
- (1.1) Naukowiec wynalazł sposób na poprawę bezpieczeństwa w samolotach.
- (1.2) Nie podoba mi się jego sposób zwracania się do kobiet.
- kolokacje:
- (1.1) okolicznik sposobu
- antonimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. sposobić/przysposobić
- przym. sposobny
- rzecz. sposobność
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1-2) way, method
- arabski: (1.1) أسلوب, غرار, صورة ,نول ,كيفية
- chorwacki: (1.1) način m; (1.2) način m
- dolnołużycki: (1.1) wašnja f
- duński: (1) måde w
- farerski: háttur m
- francuski: (1.1) moyen m; (1.2) façon f, manière f, mode m
- hiszpański: (1.1) medio m, procedimiento m, manera f; (1.2) modo m, manera f
- interlingua: (1) guisa
- islandzki: háttur m
- jidysz: (1.1) אופֿן m (ojfn)
- niemiecki: (1) Weise f
- norweski: (1.1) metode, fremgangsmåte, prosedyre; (1.2) måte, stil, vis
- polski język migowy:
(w zapisie )
- rosyjski: способ, метод m
- słowacki: (1.1) spôsob m
- szwedzki: (1.2) vis n
- wilamowski: (1.1) uöt
- źródła:
