zeszyt
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] zeszyt (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) kartki papieru złożone w całość służące do zapisywania; zob. też zeszyt w Wikipedii
- (1.2) egzemplarz wydawnictwa ukazującego się cyklicznie lub w odcinkach
odmiana: (1.1) lp zeszy|t, ~tu, ~towi, ~t, ~tem, ~cie, ~cie; lm ~ty, ~tów, ~tom, ~ty, ~tami, ~tach, ~ty przykłady:
- (1.1) Drogie dzieci, otwórzcie zeszyty do matematyki, zaczynamy lekcję.
- (1.2) Kupiłem wreszcie brakujący zeszyt mojego ulubionego komiksu o kasztelanie w opałach.
składnia:
kolokacje: zeszyt w linię / czysty /gładki/ w kratkę
synonimy: (1.1) notatnik, notes, kajet
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia: Od czasownika zeszyć (zeszyty zszywane są metalowymi zszywkami).
uwagi: tłumaczenia:
- angielski: (1.1) notebook
- białoruski: (1.1) сшытак m
- dolnołużycki: (1.1) zešywk m
- duński: (1.1) hæfte n
- estoński: (1.1) vihik
- francuski: (1.1) cahier m
- górnołużycki: (1.1) zešiwk m
- grecki: (1.1) τετράδιο n
- gruziński: (1.1) რვეული (rveuli)
- hiszpański: (1.1) cuaderno m
- interlingua: (1.1) fasciculo, quaderno
- islandzki: (1.1) stílabók f
- jidysz: (1.1) העפֿט f (heft)
- kataloński: (1.1) llibreta f
- niemiecki: (1.1) Heft n
- rosyjski: (1.1) тетрадь (têtrad')
- suahili: (1.1) daftari
- szwedzki: (1.1) häfte n
