harfa

harfa (język polski)

harfistka i trzy harfy (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈxarfa], AS: [χarfa] wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. muzyka instrument strunowy w kształcie trójkąta; zob. zobacz też harfa w Wikipedii

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	harfa	harfy
dopełniacz	harfy	harf
celownik	harfie	harfom
biernik	harfę	harfy
narzędnik	harfą	harfami
miejscownik	harfie	harfach
wołacz	harfo	harfy

przykłady:

(1.1) Grajmy Panu na harfie, grajmy Panu na cytrze, chwalmy śpiewem i tańcem cuda te fantastyczne. (A. Osiecka: Grajmy Panu)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) przest. przestarzałe, przestarzały arfa

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik harfista, harfistka, harfiarz, harfiarka

przym. przymiotnik harfowy, harfiany

związki frazeologiczne:

etymologia:

niem. niemiecki Harfe

uwagi:

(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Instrumenty muzyczne

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) harp
• arabski: (1.1) هارب
• czeski: (1.1) harfa f rodzaj żeński
• francuski: (1.1) harpe f rodzaj żeński
• hiszpański: (1.1) arpa
• interlingua: (1.1) harpa
• nowogrecki: (1.1) άρπα f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) harpa w rodzaj wspólny
• ukraiński: (1.1) арфа f rodzaj żeński
• włoski: (1.1) arpa

źródła:

harfa (język czeski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) muz. muzyka harfa

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła: