rogacz

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

rogacz (język polski)[edytuj]

rogacz (1.1)
wymowa:
IPA[ˈrɔɡaʧ̑], AS[rogač]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zwierzę, które ma rogi, zwykle jeleń

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) przen. , pot.  zdradzany mąż
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Na polanie pasły się rogacze.
(2.1) Jej mąż nawet nie wie, jakim jest rogaczem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) jelonek rogacz
(2.1) być / stać się rogaczem
synonimy:
(1.1) kozioł
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  róg m , rożek m , rogacizna f , rogal m , rogalik m , rogaś m 
przym.  rogaty
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol.  róg
(2.1) zob. : przyprawić rogi
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: