rogacz

rogacz (język polski)

rogacz (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈrɔɡaʧ̑], AS: [rogač]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy

(1.1) zwierzę, które ma rogi, zwykle jeleń

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) przen. przenośnie, pot. potocznie zdradzany mąż

odmiana:

(1.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	rogacz	rogacze
dopełniacz	rogacza	rogaczy
celownik	rogaczowi	rogaczom
biernik	rogacza	rogacze
narzędnik	rogaczem	rogaczami
miejscownik	rogaczu	rogaczach
wołacz	rogaczu	rogacze

(2.1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	rogacz	rogacze
dopełniacz	rogacza	rogaczy
celownik	rogaczowi	rogaczom
biernik	rogacza	rogaczy
narzędnik	rogaczem	rogaczami
miejscownik	rogaczu	rogaczach
wołacz	rogaczu	rogacze

przykłady:

(1.1) Na polanie pasły się rogacze.

(2.1) Jej mąż nawet nie wie, jakim jest rogaczem.

składnia:

kolokacje:

(1.1) jelonek rogacz

(2.1) być / stać się rogaczem

synonimy:

(1.1) kozioł

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik róg m rodzaj męski, rożek m rodzaj męski, rogacizna f rodzaj żeński, rogal m rodzaj męski, rogalik m rodzaj męski, rogaś m rodzaj męski

przym. przymiotnik rogaty

związki frazeologiczne:

etymologia:

(1.1) pol. polski róg

(2.1) zob. zobacz: przyprawić komuś rogi

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (2.1) cuckold
• niemiecki: (1.1) Rehbock m rodzaj męski; (2.1) Hahnrei

źródła: