proch
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] proch (język polski)
wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) rozdrobniona, sypka substancja
- (1.2) proch strzelniczy
- (1.3) stałe produkty rozkładu zwłok
- (1.4) gw. lwow. kurz
odmiana: (1) lp proch, ~u, ~owi, ~, ~em, ~u, ~u; lm ~y, ~ów, ~om, ~y, ~ami, ~ach, ~y przykłady:
- (1.1) Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz. (Biblia)
- (1.3) Pochowano go na prochach Marianny i Katarzyny Prażuch.
składnia:
kolokacje: proch strzelniczy, ~y zmarłych
synonimy: (1.1) pył m, popiół m
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz. zdrobn. proszek m
związki frazeologiczne: "Prochu nie wymyśli"
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:
- (1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle → proch strzelniczy
- (1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle → kurz
