proch

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

proch (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[prɔx], AS[proχ]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) rozdrobniona, sypka substancja
(1.2) proch strzelniczy
(1.3) gw. lwow.  kurz
(1.4) zob. : prochy
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Z prochu powstałeś i w proch się obrócisz.[1]
składnia:
kolokacje:
proch strzelniczy • prochy zmarłych
synonimy:
(1.1) pył m , popiół m 
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  prochowiec m , prochy
zdrobn.  proszek m 
czas.  proszkować ndk. , sproszkować dk. 
przym.  prochowy, proszkowy
związki frazeologiczne:
prochu nie wymyśli
etymologia:
scs.  prachh[2]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: proch strzelniczy
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: kurz
źródła:
  1. Biblia
  2. Przyczynki do gramatyki języków słowiańskich w: Akademia Umiejętności, Materyały i prace Komisyi Językowej Akademii Umiejętności w Krakowie, Kraków, 1913.