krawędź

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

krawędź (język polski) [edytuj]

wymowa:
IPA[ˈkravɛ̃ɲʨ̑], AS[kravẽńć], zjawiska fonetyczne: wygł. nazal. asynch. ę   wymowa ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) brzeg powierzchni, zwłaszcza ostry
(1.2) geom.  odcinek będący częścią wspólną dwóch ścian wielościanu lub powierzchni wielościennej
(1.3) mat.  połączenie między dwoma wierzchołkami grafu; zob.  też krawędź grafu w Wikipedii
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Linia ciągła wyznaczająca krawędź jezdni oznacza zakaz zatrzymywania się.
(1.2) Dla wielościanów wypukłych suma liczby wierzchołków i ścian jest zawsze o dwa większa od liczby krawędzi.
(1.3) Graf planarny to taki, który da się przedstawić na płaszczyźnie bez przecinania się krawędzi.
składnia:
kolokacje:
(1.1) ~ absorpcji • ~ bezzębna • ~ natarcia • ~ tnąca • ~ skrawająca
synonimy:
(1.1) brzeg, kontur, obrys, kant, skraj, kraj, rant, obrzeże, rąbek, kraniec
antonimy:
(1.1) środek, wnętrze
wyrazy pokrewne:
przym.  krawędziowy
przysł.  krawędziowo
związki frazeologiczne:
na krawędzi
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: