krawędź

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] krawędź (język polski)


wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) brzeg powierzchni, zwłaszcza ostry
(1.2) geom.  odcinek będący częścią wspólną dwóch ścian wielościanu lub powierzchni wielościennej
(1.3) mat.  połączenie między dwoma wierzchołkami grafu

odmiana: przykłady:

(1.1) Linia ciągła wyznaczająca krawędź jezdni oznacza zakaz zatrzymywania się.
(1.2) Dla wielościanów wypukłych suma liczby wierzchołków i ścian jest zawsze o dwa większa od liczby krawędzi.
(1.3) Graf planarny to taki, który da się przedstawić na płaszczyźnie bez przecinania się krawędzi.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ absorpcji • ~ bezzębna • ~ natarcia • ~ tnąca • ~ skrawająca
synonimy: (1.1) brzeg, kontur, obrys, kant, skraj, kraj, rant, obrzeże, rąbek, kraniec
antonimy: (1.1) środek, wnętrze
wyrazy pokrewne: przym.  krawędziowy; przysł.  krawędziowo
związki frazeologiczne: na krawędzi
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

W innych językach