szkło

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] szkło (język polski)

naczynia ze szkła (1.1)
szkło (1.2)


wymowa: IPA: [ʃkwɔ] wymowa ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) twardy, kruchy i przezroczysty materiał produkowany głównie z krzemionki; zob.  też szkło w Wikipedii
(1.2) slang.  fot.  obiektyw fotograficzny

odmiana: (1.1) lp  szk|ło, ~ła, ~łu, ~ło, ~łem, ~kle, ~ło; lm  szk|ła, ~ieł, ~łom, ~ła, ~łami, ~łach, ~ła przykłady:

(1.1) Nagle usłyszeliśmy dźwięk tłukącego się szkła.

składnia:
kolokacje: (1.1) ~ bezbarwne/kolorowe/dymne/pancerne, huta szkła
synonimy: (1.2) słoik
antonimy:
wyrazy pokrewne: rzecz.  szkiełko, szklanka, szklanica, szklarnia, szklarz, szklarstwo; przym.  szklany, szklisty; czas.  szklić się; przysł.  szkliście
związki frazeologiczne: szklane domy, szkiełko i oko, szkło powiększające, coś za szkłem, coś pod szkłem, ktoś trzymany pod szkłem, szkło kontaktowe, szkło weneckie/szkło fenickie, szkło wodne, szkło kryształowe, szkło metaliczne, szkło spinowe
etymologia:
uwagi: tłumaczenia: