twardy

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] twardy (język polski)


wymowa: wymowa ?/i wymowa ?/i
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) nie miękki, nieuginający się pod naciskiem
(1.2) ciężki, trudny
(1.3) o człowieku odporny, niepoddający się przeciwnościom i emocjom
(1.4) surowy, bezlitosny
(1.5) nieustępliwy, niedający się przekonać do zmiany zdania

odmiana: (1.1) tward|y m , ~a f , ~e n ; lm  ~zi mosob. , ~e nmosob. ; st. wyższy  twardszy; st. najwyższy  najtwardszy[1] lub st. wyższy  bardziej twardy; st. najwyższy  najbardziej twardy[1] przykłady:

(1.1) Diament jest najtwardszym z minerałów spotykanych w przyrodzie. (z Wikipedii)
(1.2) Na odludziu poznawał twarde życie traperów.
(1.3) Jaś miał ciężkie dzieciństwo, ale był twardy, nigdy nie płakał ani nie rozczulał się nad sobą.
(1.4) Nowy szef wprowadził twardy regulamin i surowo go przestrzegał.
(1.5) Długo go przekonywałem do zmiany zdania, ale on był twardy.

składnia:
kolokacje: (1.1) twarda stal, twarda woda, twardy dysk, koń twardy w pysku; (1.2) twarde warunki życia, twardy los; (1.4) twarde prawo; (1.5) stawiać twarde warunki
synonimy:
antonimy: (1.1) miękki
wyrazy pokrewne: przysł.  twardo; przym.  zatwardziały; czas.  twardnieć ndk. , stwardnieć dk. , utwardzać ndk. , utwardzić dk. ; rzecz.  stwardnienie, twardość, twardziel
związki frazeologiczne: twardy orzech do zgryzienia
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

źródła:

  1. 1,0 1,1 hasło miękki, twardy w: Mirosław Bańko, Maria Krajewska, Słownik wyrazów kłopotliwych, s. 189, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994. ISBN 83-01-11472-X.
W innych językach