dźwięk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

dźwięk (język polski)[edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, wymowa potoczna ?/i, IPA[ʥ̑vʲjɛ̃ŋk], AS[ʒ́vʹi ̯ẽŋk], zjawiska fonetyczne: zmięk. nazal. asynch. ę  i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka; zob.  też dźwięk w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nagle usłyszeliśmy dźwięk tłukącego się szkła.
składnia:
kolokacje:
(1.1) słyszeć / emitować / wydawać dźwięk
synonimy:
(1.1) głos
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  ultradźwięk m , infradźwięk m 
czas.  dźwięczeć ndk. , zadźwięczeć dk. 
przym.  dźwiękowy, ponaddźwiękowy, naddźwiękowy, dźwięczny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: