dźwięk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

dźwięk (język polski) [edytuj]

wymowa:
wymowa ?/i, wymowa potoczna ?/i, IPA: [ʥ̑vʲjɛ̃ŋk], AS: [ʒ́vʹi ̯ẽŋk], zjawiska fonetyczne: zmięk. • nazal. • asynch. ę  • i → j  
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka
odmiana:
(1.1)
 
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga
mianownik dźwięk dźwięki
dopełniacz dźwięku dźwięków
celownik dźwiękowi dźwiękom
biernik dźwięk dźwięki
narzędnik dźwiękiem dźwiękami
miejscownik dźwięku dźwiękach
wołacz dźwięku dźwięki
przykłady:
(1.1) Nagle usłyszeliśmy dźwięk tłukącego się szkła.
składnia:
kolokacje:
(1.1) słyszeć/emitować/wydawać dźwięk
synonimy:
(1.1) głos
antonimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org ultradźwięk m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org, infradźwięk m  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org
przym.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org dźwiękowy, ponaddźwiękowy, naddźwiękowy, dźwięczny
czas.  z Wikisłownika, pl.wiktionary.org dźwięczeć/zadźwięczeć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
Źródło „http://pl.wiktionary.org/w/index.php?title=dźwięk&oldid=3268825”