dźwięk

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] dźwięk (język polski)


wymowa: IPA: [ʥvʲɛŋk] wymowa ?/i wymowa potoczna ?/i
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) fala akustyczna odbierana przez słuch człowieka

odmiana: (1.1) lp  dźwięk, ~u, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~i; lm  ~i, ~ów, ~om, ~i, ~ami, ~ach, ~i przykłady:

(1.1) Nagle usłyszeliśmy dźwięk tłukącego się szkła.

składnia:
kolokacje: (1.1) słyszeć/emitować/wydawać dźwięk
synonimy: (1.1) głos
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1.1) przym.  dźwiękowy, ponaddźwiękowy/naddźwiękowy; czas.  dźwięczeć/zadźwięczeć; rzecz.  ultradźwięk, infradźwięk
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

W innych językach