obserwować

obserwować (język polski)

dzieci obserwują (1.1) przyrodę

wymowa:

IPA: [ˌɔpsɛrˈvɔvaʨ̑], AS: [opservovać], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. utrata dźwięczności • akc. pob. akcent poboczny 

znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) uważnie, przez dłuższy czas przyglądać się czemuś

(1.2) spostrzegać coś

(1.3) fiz. fizyka w mechanice kwantowej: dokonywać pomiaru

(1.4) inform. informatyka otrzymywać informacje o określonych zdarzeniach

czasownik zwrotny obserwować się

(2.1) przyglądać się sobie samemu

(2.2) obserwować (1.1) wzajemnie jeden drugiego

odmiana:

przykłady:

(1.1) Obserwował ich zza drzewa, gotów do natychmiastowej ucieczki.

(1.2) Obserwuję niepokojące zjawisko malejącej frekwencji na wykładach.

(1.3) Nie da się obserwować układu kwantowego, nie wpływając na jego stan.

(1.4) Keylogger obserwuje zdarzenia klawiatury, rejestruje je i przesyła do hackera.

(2.1) Obserwuję się czasem krytycznie. To pomaga zachować dystans do samego siebie.

(2.2) Obserwowali się jak dwa koty, niepewni intencji tego drugiego.

składnia:

~ + B. biernik; nie ~ + D. dopełniacz

kolokacje:

synonimy:

(1.1) gapić się

(1.2) zwracać uwagę, spostrzegać, zauważać

(1.3) mierzyć, dokonywać pomiaru

(1.4) nasłuchiwać

antonimy:

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik zaobserwować

rzecz. rzeczownik obserwacja, obserwator, obserwatorium

przym. przymiotnik obserwacyjny

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) watch, observe; (1.2) notice
• arabski: (1.1) شاهد ,رصد ,تفرج ,راقب ,نظر
• francuski: (1.1) observer
• holenderski: (1.1) observeren
• kataloński: (1.1) observar
• nowogrecki: (1.1-2) παρατηρώ
• polski język migowy:
  (w zapisie SignWriting)

  (1.1)
• rosyjski: (1.1) наблюдать
• turecki: (1.1) gözlemlemek, gözlemek
• węgierski: (1.1) észlel

źródła: