odbierać

odbierać (język polski)

wymowa:

IPA: [ɔdˈbʲjɛraʨ̑], AS: [odbʹi ̯erać], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie • i → j  i czytane jako /j/ 

znaczenia:

czasownik przechodni

(1.1) zabierać coś z miejsca, do którego wcześniej się to zanosiło

(1.2) zabierać kogoś z jakiegoś miejsca

(1.3) zabierać coś od kogoś, co się wcześniej dało/pożyczyło lub co ktoś wziął

(1.4) zabierać komuś coś, co miał, posiadał

(1.5) odczytywać coś (słowa, zachowanie, reakcje) w określony indywidualny sposób

(1.6) o telewizorze, radiu: przyjmować fale ze stacji nadawczej

(1.7) podnosić słuchawkę telefonu i rozpoczynać rozmowę

odmiana:

(1) odbier|ać, koniugacja I, aspekt dokonany odebrać

przykłady:

(1.1) Tydzień temu zaniosłem buty do szewca i dopiero dzisiaj mogłem je odebrać.

(1.2) Żona poprosiła mnie, żebym odebrał dzieci z przedszkola.

(1.3) Pijanym kierowcom odbierano prawa jazdy.

(1.4) Przyszedł komornik i odebrał mi wszystko, co posiadałem.

(1.5) Wypowiadane przez niego słowa odbierałem jako złośliwe.

(1.6) Mimo że radio było nowe, nie odbierało żadnych stacji.

(1.7) Usłyszałem głośny dzwonek mojego telefonu. Odebrałem, jednak po drugiej stronie nikogo nie słyszałem.

składnia:

(1.1-5) ~ +B. biernik

kolokacje:

(1.1) ~ buty, ubrania

(1.6) ~ kanały (telewizyjne), stacje (radiowe)

synonimy:

antonimy:

oddawać, obdarzać, zostawiać, wręczać

wyrazy pokrewne:

czas. czasownik brać, odebrać

rzecz. rzeczownik odbiór m rodzaj męski, odbiornik m rodzaj męski, odbiorca m rodzaj męski, odbieranie n rodzaj nijaki, odebranie n rodzaj nijaki

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• arabski: إستلم
• hiszpański: (1.1) recoger, retirar; (1.2) recoger; (1.3-4) quitar; (1.5) recibir, tomar, percibir; (1.6) recibir; (1.7) contestar, atender
• rosyjski: (1.1-4) забирать; (1.3-4) отбирать, отнимать; (1.5) воспринимать

źródła: