dzwonek

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacja, szukaj

dzwonek (język polski)[edytuj]

dzwonek (1.2)
dzwonek (1.3)
dzwonek (1.4)
dzwonek (1.5)
dzwonek (1.7)
wymowa:
wymowa ?/i, IPA[ˈʣ̑vɔ̃nɛk], AS[ʒvõnek], zjawiska fonetyczne: nazal.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od: dzwon
(1.2) mały dzwon
(1.3) urządzenie sygnalizacyjne, często elektryczne, np. przy drzwiach wejściowych, w szkole, teatrze, przy rowerze
(1.4) dźwięk dzwonka (1.2-3), sygnał dzwonkiem (1.2-3)
(1.5) pot. karo, kolor karciany
(1.6) przedmiot przypominający kształtem dzwon
(1.7) bot. Campanula L.[1], roślina o dużych, najczęściej niebieskich kwiatach
odmiana:
(1.1-7)
przykłady:
(1.2) Wśród pamiątek po babci jest mosiężny dzwonek.
(1.3) Kupiliśmy nowy dzwonek, bo poprzedniego nie było za dobrze słychać.
(1.4) Chodźmy, bo już dzwonek na lekcję.
składnia:
kolokacje:
(1.2) dzwonki mszalne
(1.3) dzwonek rowerowy
synonimy:
(1.1) dzwoneczek m
(1.7) kampanula
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. dzwon m, dzwonko n, dzwonnica f, dzwonnik m, podzwonne n, dzwoneczek m, dzwonienie n, zadzwonienie n
czas. dzwonić ndk., zadzwonić dk.
przym. dzwonczany, dzwonowy, dwoneczkowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
nie mylić z wyrazem „dzwonko
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień, zobacz listę tłumaczeń w haśle: dzwon
źródła:
  1. zob. też Campanula w katalogu gatunków