dzwonek

dzwonek (język polski)

dzwonek (1.1)

dzwonek (1.2)

dzwonek (1.3)

dzwonek (1.4)

dzwonek (1.6)

wymowa:

wymowa, IPA: [ˈʣ̑vɔ̃nɛk], AS: [ʒvõnek], zjawiska fonetyczne: nazal. nazalizacja 

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) mały dzwon

(1.2) urządzenie sygnalizacyjne, często elektryczne, np. przy drzwiach wejściowych, w szkole, teatrze, przy rowerze

(1.3) dźwięk dzwonka (1.2)

(1.4) zob. zobacz: karo

(1.5) przedmiot przypominający kształtem dzwon

(1.6) bot. botanika Campanula, roślina o dużych, najczęściej niebieskich kwiatach

odmiana:

przykłady:

(1.1) Wśród pamiątek po babci jest mosiężny dzwonek.

(1.2) Kupiliśmy nowy dzwonek, bo poprzedniego nie było za dobrze słychać.

(1.3) Chodźmy, bo już dzwonek na lekcję.

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.6) kampanula

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik dzwon m rodzaj męski, dzwonko n rodzaj nijaki, dzwonnica f rodzaj żeński

czas. czasownik dzwonić

przym. przymiotnik dzwonczany

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

Nie mylić z dzwonkiem ryby.

tłumaczenia:

• angielski: (1.2) bell
• arabski: (1) جرس
• fiński: (1.1,6) kello
• nowogrecki: (1.1) καμπανάκι n rodzaj nijaki, καμπανούλα f rodzaj żeński, κουδούνι n rodzaj nijaki; (1.2) κουδούνι n rodzaj nijaki; (1.6) καμπανούλα f rodzaj żeński
• szwedzki: (1.1) skälla w rodzaj wspólny; (1.2) ringklocka w rodzaj wspólny
• wilamowski: (1.1) głakla f rodzaj żeński

źródła: