słyszeć

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

słyszeć (język polski)[edytuj]

wymowa:
IPA[ˈswɨʃɛʨ̑], AS[su̯yšeć] wymowa ?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany

(1.1) odbierać dźwięk za pomocą zmysłu słuchu
odmiana:
(1.1) koniugacja VIIb
przykłady:
(1.1) Czy ty słyszysz, co do ciebie mówię?
składnia:
(1.1) słyszeć + B. ; nie słyszeć + D. 
kolokacje:
(1.1) słyszeć hałas/szum liści/warkot/stuk/rozmowę/…
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz.  słyszenie n , słuch m 
czas.  posłyszeć, słuchać, zasłyszeć, osłuchiwać
przym.  słuchowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) „słyszeć” dotyczy tylko odbierania dźwięku, natomiast „słuchać” oznacza, że ktoś słyszy i jednocześnie skupia na tym uwagę
tłumaczenia:
źródła: