tydzień
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] tydzień (język polski)
wymowa: IPA: [ˈtɨʥeɲ] posłuchaj
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
odmiana: (1) lp tydzień, tygodnia, tygodniowi, ~, tygodniem, tygodniu, tygodniu; lm tygodnie, tygodni, tygodniom, tygodnie, tygodniami, tygodniach, tygodnie
przykłady:
- (1.1) W przyszłym tygodniu wyjeżdżamy w góry.
- (1.2) Dziś jest czwartek. Za tydzień, a więc w przyszły czwartek, jest dzień wolny.
składnia:
kolokacje: (1.1) w tygodniu; (1.2) za tydzień, dwa/trzy/... tygodnie
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne: (1) przym. tygodniowy; rzecz. tygodniówka, tygodnik
związki frazeologiczne: (1) Wielki Tydzień
etymologia: od średniow. języków słowiańskich „ten dzień, powtarzający się co ten sam czas”
uwagi: zobacz też: poniedziałek ~ wtorek ~ środa ~ czwartek ~ piątek ~ sobota ~ niedziela
tłumaczenia:
- albański: (1.1) javë
- angielski: (1.1-2) week
- arabski: (1.1-2) أُسْبُوع (’usbūaʕ) m
- białoruski: (1.1-2) тыдзень m
- chorwacki: (1.1-2) tjedan m
- czeski: (1.1-2) týden
- dolnołużycki: (1.1-2) tyźeń m
- duński: (1.1-2) uge w
- esperanto: (1.1) semajno
- francuski: (1.1-2) semaine f
- górnołużycki: (1.1-2) tydźeń
- grecki: (1.1) εβδομάδα f
- hiszpański: (1.1-2) semana f
- ilokano: (1.1) lawas, domingo
- islandzki: (1.1-2) vika f
- kataloński: (1.1) setmana f
- niemiecki: (1.1-2) Woche f
- norweski (bokmål): (1.1-2) uke m/f
- rosyjski: (1.1-2) неделя f
- suahili: (1.1-2) wiki
- ukraiński: (1.1-2) тиждень m
- włoski: (1.1-2) settimana f
