słuchawka
Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika
[edytuj] słuchawka (język polski)
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) element lub całość urządzeń emitujących dźwięki, np. aparatu telefonicznego, radia, umożliwiająca słuchanie; zob. też słuchawka w Wikipedii
- (1.2) med. przyrząd diagnostyczny służący do osłuchiwania chorego
- przykłady:
- (1.1) Odłożywszy słuchawkę zakomunikował milionerowi zasłyszaną wiadomość…[1]
- (1.2) Ów stary przysiadł się, a raczej przyłożył do Seweryna, rozpiął na nim przyodziewek i przez słuchawkę począł badać płuca.[2]
- składnia:
- synonimy:
- (1.2) stetoskop, fonendoskop
- antonimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) receiver, handset, headphones, earphones; (1.2) stethoscope
- duński: (1.1) hovedtelefon w
- hiszpański: (1.1) auricular m, cascos m lm; (1.2) estetoscopio m, fonendoscopio m
- nowogrecki: (1.1) ακουστικό n, ακουστικά n lm; (1.2) στηθοσκόπιο n
- perski: (1.1) گوشی
- źródła:
- ↑ S. Żeromski: Walka z szatanem/III-Charitas
- ↑ S. Żeromski: Przedwiośnie: Część pierwsza „Szklane domy”
