kierowca

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] kierowca (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) osoba kierująca pojazdem

odmiana: (1.1) lpliczba pojedyncza kierowc|a, ~y, ~y, ~ę, ~ą, ~y, ~o; lmliczba mnoga kierowc|y, ~ów, ~om, ~ów, ~ami, ~ach, ~y
przykłady:

(1.1) Kierowcy denerwowali się stojąc w korku.

(1.1) To brawura kierowcy zabiła tyle osób.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) szofer
antonimy:
wyrazy pokrewne: Zobacz w kierować
związki frazeologiczne:
etymologia: od kierować
uwagi: Por. maszynista, motorniczy, woźnica; nie mylić z kierownica.
tłumaczenia:

• angielski: (1.1) driver
• bułgarski: (1.1) водач
• duński: (1.1) fører w, chauffør w
• francuski: (1.1) conducteur, chauffeur mrodzaj męski
• hiszpański: (1.1) conductor mrodzaj męski
• interlingua: (1.1) autoista, automobilista, chauffeur, conductor, guidator
• niemiecki: (1.1) Fahrer mrodzaj męski
• rosyjski: (1.1) водитель mrodzaj męski
• slovio: (1.1) водител/voditel
• szwedzki: (1.1) förare
• ukraiński: (1.1) водій mrodzaj męski
• włoski: (1.1) autista, guidatore mrodzaj męski