błękitny

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] błękitny (język polski)

wymowa: IPA: [bwɛ̃ŋʲˈcitnɨ], AS: [bu̯ẽŋʹḱitny], zjawiska fonetyczne: zmięk. zmiękczenie• nazal. nazalizacja• asynch. ę  asynchroniczna wymowa ę
znaczenia:
przymiotnik

(1.1) mający kolor jasno niebieski

odmiana: (1.1) błękitn|y, ~a, ~e, ~i, ~e; st. wyższy stopień wyższy błękitniejszy; st. najwyższy stopień najwyższy najbłękitniejszy przykłady:

(1.1) Niebo jest błękitne.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) niebieski
antonimy:
wyrazy pokrewne: przysł. przysłówek błękitnie, błękitno; rzecz. rzeczownik błękit
związki frazeologiczne: błękitna krew
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) baby blue
• białoruski: (1.1) блакітны
• duński: (1.1) himmelblå
• francuski: (1.1) bleu (de) ciel, azur, pers, azuré
• grecki: (1.1) γαλάζιος, γαλανός
• hiszpański: (1.1) azul, celeste, cerúleo
• ido: (1.1) blua
• niemiecki: (1.1) himmelblau
• rosyjski: (1.1) голубой
• ukraiński: (1.1) голубий, блакитний
• włoski: (1.1) azzurro