wyrok

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] wyrok (język polski)

wymowa:
znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) praw. prawniczy orzeczenie sądu dotyczące kwestii będącej przedmiotem postępowania sądowego; zob. zobacz też wyrok w Wikipedii

odmiana: lp liczba pojedyncza wyrok, ~u, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~u; lm liczba mnoga ~i, ~ów, ~om, ~ami, ~ach, ~i przykłady:

(1.1) Na sali rozpraw zapadły wysokie wyroki.

składnia:
kolokacje: (1.1) surowy ~ • łagodny ~ • ~ dożywocia
synonimy:
antonimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne: salomonowy wyrok
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• angielski: (1.1) sentence, judgement
• duński: (1.1) dom w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) juĝo
• niemiecki: (1.1) Urteil n rodzaj nijaki, Gerichtsurteil n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) dom w rodzaj wspólny