wyrok

wyrok (język polski)

wyrok (1.1)

wymowa:

IPA: [ˈvɨrɔk], AS: [vyrok]

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) praw. prawniczy orzeczenie sądu dotyczące kwestii będącej przedmiotem postępowania sądowego; zob. zobacz też wyrok w Wikipedii

odmiana:

(1.1) lp liczba pojedyncza wyrok, ~u, ~owi, ~, ~iem, ~u, ~u; lm liczba mnoga ~i, ~ów, ~om, ~ami, ~ach, ~i

przykłady:

(1.1) Na sali rozpraw zapadły wysokie wyroki.

składnia:

kolokacje:

(1.1) surowy ~ • łagodny ~ • ~ dożywocia

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. rzeczownik wyrocznia f rodzaj żeński

czas. czasownik wyrokować

związki frazeologiczne:

salomonowy wyrok

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) sentence, judgement
• duński: (1.1) dom w rodzaj wspólny
• esperanto: (1.1) juĝo
• niemiecki: (1.1) Urteil n rodzaj nijaki, Gerichtsurteil n rodzaj nijaki
• szwedzki: (1.1) dom w rodzaj wspólny
• wilamowski: (1.1) ürtal

źródła: