atmosfera

atmosfera (język polski)

wymowa:

IPA: [ˌatmɔˈsfɛra], AS: [atmosfera], zjawiska fonetyczne: akc. pob. akcent poboczny  wymowa

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) powłoka gazowa otaczająca Ziemię lub inne ciało niebieskie; zob. zobacz też atmosfera w Wikipedii

(1.2) powietrze wypełniające jakieś pomieszczenie

(1.3) przen. przenośnie klimat psychiczny w jakimś środowisku, miejscu, otoczeniu itd.

(1.4) metrol. metrologia fiz. fizyka jednostka miary ciśnienia

odmiana:

(1)

 

przypadek	liczba pojedyncza	liczba mnoga
mianownik	atmosfera	atmosfery
dopełniacz	atmosfery	atmosfer
celownik	atmosferze	atmosferom
biernik	atmosferę	atmosfery
narzędnik	atmosferą	atmosferami
miejscownik	atmosferze	atmosferach
wołacz	atmosfero	atmosfery

przykłady:

(1.1) Księżyc nie ma atmosfery, co powoduje m.in. to, że w jego powierzchnię uderza bardzo wiele meteorytów oraz to, że panują na nim bardzo duże wahania temperatury

(1.2) Nie lubił atmosfery tej sali: duchoty i gorąca.

(1.3) W biurze panowała rodzinna atmosfera.

składnia:

kolokacje:

(1.1) zanieczyszczenie ~y

(1.4) atmosfera techniczna, atmosfera fizyczna

synonimy:

(1.2) klimat, pogoda, aura, powietrze

(1.3) duch, klimat, aura, nastrój, poczucie

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik atmosferyczny

rzecz. rzeczownik sfera f rodzaj żeński

związki frazeologiczne:

etymologia:

franc. francuski atmosphére (gr. starogrecki ἀτμός = para + gr. starogrecki σφαῖρα = kula, sfera)

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1-3) atmosphere; (1.3) ambience
• arabski: (1.1) هواء ,غلاف جوي
• azerski: atmosfer
• białoruski: (1.1) атмасфера f rodzaj żeński
• duński: (1.1) atmosfære; (1.2) atmosfære
• francuski: (1.1-4) atmosphère f rodzaj żeński
• hebrajski: (1.3) אוירה f rodzaj żeński ('awira)
• interlingua: (1.1) atmosphera; (1.2) atmosphera
• islandzki: (1.1) loft; (1.2) loft
• japoński: (1.1-2) くうき, 空気
• niemiecki: (1.1-2) die Atmosphäre
• nowogrecki: (1.1-4) ατμόσφαιρα f rodzaj żeński
• perski: (1.1) آتمسفر, جو
• portugalski: (1.1) atmosfera f rodzaj żeński
• rosyjski: (1.1-3) атмосфера f rodzaj żeński
• turecki: atmosfer
• ukraiński: (1.1,3,4) атмосфера f rodzaj żeński
• węgierski: (1.1) atmoszféra, légkör
• włoski: (1.1) atmosfera f rodzaj żeński

źródła:

atmosfera (język litewski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) atmosfera

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

atmosfera (język portugalski)

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) atmosfera

(1.2) przen. przenośnie środowisko, otoczenie

odmiana:

lm liczba mnoga atmosferas

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.2) ambiente

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. starogrecki ἀτμός + σφαῖρα

uwagi:

źródła:

atmosfera (język turkmeński)

zapisy w ortografiach alternatywnych:

wymowa:

znaczenia:

rzeczownik

(1.1) atmosfera

odmiana:

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

wyrazy pokrewne:

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

źródła:

atmosfera (język włoski)

wymowa:

IPA: /at.mo.'sfɛ.ra/

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) atmosfera (np. ziemska)

(1.2) powietrze (w określonym miejscu)

(1.3) przen. przenośnie atmosfera, nastrój, otoczenie

(1.4) metrol. metrologia, fiz. fizyka atmosfera

odmiana:

(1.1-4) lp liczba pojedyncza atmosfera; lm liczba mnoga atmosfere

przykłady:

(1.1)

składnia:

kolokacje:

(1.2) atmosfera pesante → ciężkie powietrze

(1.3) atmosfera triste → smutna atmosfera

synonimy:

(1.2) aria

(1.3) ambiente, clima, situazione

antonimy:

wyrazy pokrewne:

przym. przymiotnik atmosferico

związki frazeologiczne:

etymologia:

gr. starogrecki ἀτμός + σφαῖρα

uwagi:

źródła: