otaczać

Z Wikisłownika – wolnego, wielojęzycznego słownika

[edytuj] otaczać (język polski)

wymowa: IPA: [ɔˈtaʧaʨ]
znaczenia:
czasownik

(1.1) zajmować zajmować ze wszystkich stron tereny wokół określonego miejsca, okrążać (ruch)

(1.2) rozciągać się wokół, znajdować się dookoła (statyczna czynność)

czasownik zwrotny

(2.1) ~ się → gromadzić wokół siebie pewne przedmioty/ pewnych ludzi

odmiana: przykłady:

(1.1) Wojska irlandzkie otoczyły partyzantów dookoła.

składnia:
kolokacje:
synonimy: (1.1) okrążać
antonimy:
wyrazy pokrewne: czas. czasownik otoczyć; rzecz. rzeczownik otoczenie, otaczenie, otoczak, otoczka, makrootoczenie; przym. przymiotnik otoczakowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi: tłumaczenia:

• interlingua: circumferer, ambir
• rosyjski: (1.1) окружать
• szwedzki: (1.2) omgiva, omge